Luisteravond 82 ~ Mei 2016

Er lag een stapel nieuw materiaal klaar...die ik op twee uitzonderingen na, helemaal links liet liggen...voor deze avond had ik andere plannen wat mijn bijdrage betrof.
Maar verderop in dit verslag meer daarover.
Wegens tijdsgebrek zal dit verslag iets beknopter zijn, meer een opsomming dan een review.

Ik maakte onlangs een concert mee van Anna Von Hausswolff in de Gentse Sint-Jacobskerk.
Ze trad er op in het kader van het Ha'Fest festival.
Helemaal van de sokken geblazen was ik door het indrukwekkend concert van de Zweedse deerne.
Noise, metal, dark ambient en de imponerende zang en performance van Anna Von Hausswolff.
Waar Sunn O))), Diamanda Galas, Bohren & Der Club of Gore en Kate Bush samenkomen, daar vindt je Anna Von Hausswolff.
http://www.damusic.be/live/hafest-chantal-acda-choir-anna-von-hausswolf/en-god-zag-dat-het-goed-was 
6 oktober samen met Swans terug te zien in de Botanique:
http://botanique.be/nl/activiteit/swans-anna-von-hausswolff-061016

 
Anna Von Hausswolff, een creatuur uit de diepste krochten van de hel on stage, een lief engeltje backstage, en daar schafte ik mij bij haar mijn exemplaar aan van The Miraculous.
https://www.discogs.com/Anna-von-Hausswolff-The-Miraculous/master/913760 
https://annavonhausswolff.org/

Het was een ideale opwarmer voor het metal halfuurtje van Stefaan en Patsker.
Spheres van het Nederlandse death metal gezelschap Pestilence mocht aftrappen:
https://www.youtube.com/watch?v=dF5-yy-jopA
http://www.metal-archives.com/reviews/Pestilence/Spheres/1017/

Ik zocht ondertussen andere sferen op, ontvluchtte The Blue Room om een taart af te werken die we later op de avond zouden binnenwerken.
Ondertussen headbangden Patsker en Stefaan lusten verder met de Finnen van Swallow The Sun.
http://www.zwaremetalen.com/recensie/33409/Swallow-the-SunSongs-From-the-North-Part-I-II-III.html 
De eerste twee tracks uit Songs From The North I, II & III werden gespeeld.
Zonnig klonk het zeker niet:
https://www.youtube.com/watch?v=InNyqJH9htY

Ik draaide nog enkele nummers uit The Miraculous van Anna V.H. en dan was het tijd voor iets helemaal anders.

Het radioprogramma De Grens (Tussen Realiteit en Fictie) was tussen 1986 en 1998 iedere vrijdagavond te horen in de Gentse regio op verschillende vrije radio's: Radio One, SIS, Airway & Studio X.

Op 26 mei 1986 was de eerste uitzending een feit, daar het bijna dag op dag 30 jaar geleden was dat dit legendarische radiofeit plaats vond, wou ik dat zeker niet zomaar laten voorbij gaan.
571 vrijdagavonden namen de illustere heren De Meyer & Hoogveld de luisteraar mee op een muzikale luistertrip, balancerend over de smalle lijn tussen waken en slapen, op de rand van de elektronische muziek.
In De Grens kwamen zowat al mijn interesses samen, muziek, film, strips, literatuur, wetenschap, steeds die tongue in cheek humor... het zat er allemaal in.

Ik woonde op de rand van het uitzendgebied, de ontvangst was soms moeilijk maar ik had het er voor over om een uur de antenne vast te houden in de meest onmogelijke posities.
Ja, ik was en blijf een fan.
In mei 1991 werd er in De Grens melding gemaakt dat de heren een "in mist gedrenkte Luisterkring Nevele" hadden ontdekt, radiomaker en luisteraar hadden elkaar gevonden en de programmamakers werden in de loop der jaren vrienden. 
Zonder dit programma zou deze luistergroep nooit zijn ontstaan...
http://luisterpost.blogspot.be/2013/01/inleiding_26.html#.V0XqODWs3M4
Tijdens het verorberen van een paar lekkere taarten luisterden we naar een tiental fragmenten en verhalen, voor de helft van de luistergroep, o.a Grensluisteraar The Gatekeeper, een heerlijke nostalgische en bij momenten hilarische luistertrip.
Voor de andere gasten, die het programma niet kenden, een verrassende ontdekking.

Grenswachter Hoogveld, de stem van De Grens was er deze avond uitzonderlijk ook bij.
Het muzikale brein, Grenswachter Zoll, heeft zelfs nog geen luisteravond overgeslagen.
De Grens was heel wat meer dan plaatjes draaien, verhalen en poëzie werden met veel kennis van zaken (lees platenverzameling) meesterlijk muzikaal omlijst.
De heren waren specialisten in het creëren van audio mockumentaries.
Jammer dat het programma niet meer paste in het enge beeld van de overnemer van Studio X en eind januari 1998 was het afgelopen, de 40 vrijwilligers van Studio X werden vervangen door en computers en twee professionels en zo ontstond het zielloze en totaal overbodige radio Souvenier.

Het onding was geen lang leven beschoren maar het kwaad was uiteraard geschied. Een artikel uit Het Volk, eind januari 1998:
 

Op het internet blinkt De Grens uit door afwezigheid, geen opnames online...
Ik vraag me af, hoe dit programma zou ervaren worden -en een veel groter publiek bereiken- anno 2016 in dit social media tijdperk...

Terug naar de realiteit.
Sarah Neufeld is een Canadeze violiste en één van de vele bandleden van Arcade Fire.
We zagen haar recent aan het werk op Ha'Fest in de Handelsbeurs.
Solo bracht ze reeds 3 cd's uit, waaronder Never Were The Way She Was, samen met saxofonist en levenspartner Colin Stetson.
En die cd had Stefaan meegebracht. 
Een heel geslaagde samenwerking en mijlenver van hun werk met Arcade Fire.


http://cstrecords.com/cst113/ 
https://www.youtube.com/watch?v=Z4k_hfEDOZY 
https://www.youtube.com/watch?v=BWtmGRkL5cw 

David Shea is hier al vaak gepasseerd, dit keer had Isidore Genois The Tower Of Mirrors uit 1995 meegebracht.
https://www.discogs.com/David-Shea-The-Tower-Of-Mirrors/release/92646
Een boeiend genre-overschrijdend album.

 

Third Law van Roly Porter was de volgende.
Een intens waanzinnig futuristisch album dat Stefaan mee had.
Luister maar naar deze apocalyptische opener 4101:
https://www.youtube.com/watch?v=voWUYRfsZbE 

 
                                              http://www.rolyporter.com/

Patsker haalde een houten doosje boven dat hem werd toegestuurd uit Rusland.
Heel mooi vormgegeven en er zat ook nog een schijfje in met schitterende ambient.
Myth About Flat World van Creation VI kan je hier beluisteren of aankopen:
http://blackmara.bandcamp.com/album/myth-about-flat-world

Booka Shade schreef in 2008 een wedstrijd uit om hun Charlotte te remixen, de toen piepjonge ARtroniks schreef zich in, won terecht de wedstrijd, en stond prompt op de affiche van I Love Techno!

Isidore wou dit nog even laten horen, vergelijk zelf maar origineel en remix:
https://www.youtube.com/watch?v=Jf0Tl2A0Xyo 
https://www.youtube.com/watch?v=JhZU_JUGOS8 

Joost had demo's mee voor zijn Cycles of Moebius project die opnieuw live zullen spelen op 17 september op de Opinions of Art tentoonstelling "Gevlogen".
Het klonk weer heel verrassend, op een zeker moment vreesde ik een complot om mijn speakers op te blazen, dan weer hoorden we echo's van Claude Larson...mij deed het bij momenten nogal aan seventies porno music denken.

Peter had een paddenstoel meegebracht die ons bekend voor kwam.
Cream Of Mushroom uit 1998 van Mushroom met Patrick O'Hearn op drums.
De titels van de tracks verraden dat de heren het leven niet al te serieus nemen:
https://www.discogs.com/Mushroom-Cream-Of-Mushroom/release/1870893 
De band speelde in het voorprogramma van Daevid Allen en zijn University Of Errors.
http://www.progarchives.com/artist.asp?id=4520 

 

  

Solar Moon System was ons totaal onbekend, Peter bracht daar verandering in door hun Logbook 94-00 mee te brengen, een leuke ontdekking! 

SMS werkte eerder samen met Klaus Schulze op zijn Contemporary Works 1.

https://www.youtube.com/watch?v=Zv9Pa7wjRQk 

Schulze nam voor dit album eveneens de productie op zich.

https://www.youtube.com/watch?v=9wvfyQEyUq0 

https://www.youtube.com/watch?v=6RKLVo7yY9Q  

https://www.discogs.com/Solar-Moon-System-Logbook-94_00/master/361035 

Tijd voor de gewoonlijke portie ongein!

Musical is een genre die hier op zijn zachts gezegd, niet vaak aan bod komt, en dan nog naakt...

Let My People Come, A Sexual Musical dekt de lading helemaal, de lichamen daarentegen...

Dergelijke uitspattingen kunnen enkel uit de laptop van Isidore Genois komen. We willen echt niet weten waar hij ze blijft halen.

https://www.youtube.com/watch?v=X9-hv7EGpmk 

Tracks met titels als I'm Gay, Come in My Mouth en Give It to Me laten niets tot de verbeelding over.

Alle info over de musical uit 1974:

https://en.wikipedia.org/wiki/Let_My_People_Come 

https://soundmattersthesemblog.wordpress.com/tag/1970s/ 

Serieuze muziek had Genois ook mee, zoals deze Greg's Groove Thing, uit Inside Deep Note, heerlijke funky library stuff, echt muziek om bij te genieten.... en potverdorie, het was toch wel weeral iets uit seventies porno films!

https://www.youtube.com/watch?v=tmkKAIvCQVY 

https://www.discogs.com/Various-Inside-Deep-Note/release/588364 

Bij deze, Isidore, een verzoekje, dit album mag niet ontbreken op onze jaarlijkse BBQ, breng toch minstens die hoes mee.

Uit de hoogdagen van de trance werd nog Ready For Dead gedraaid,

een tijdloze dancetrip uit 1993:                        
https://www.youtube.com/watch?v=t9MWDa_4trI.

Het volgende bracht ons naar keurige Engelse tuinen.
Virginia Astley haar From Gardens Where We Feel Secure bracht de rust terug.
Heerlijk genietbare muziek, ambient en klassiek, ideaal voor bij de zondagse aperitief.
https://www.youtube.com/watch?v=oISucGq5dsk
https://www.youtube.com/watch?v=Aev5EZS057U

Ik haalde nog als eerste klassieker de LP Louise Huebner's Seduction Through Witchcraft uit de kast. 

Een occulte spoken-word plaat uit 1969.

https://www.youtube.com/watch?v=XllOAZ1rz3o      

Ik liet een tiental minuten horen, maar wie meer wil:

https://www.youtube.com/watch?v=BQyVn9bf7Is 

Meer info over "de heks van Los Angeles":

https://www.vice.com/read/the-official-witch-of-los-angeles        

Par Example ‎hun debuut Pharos (1989) was de eigenlijke klassieker, Ton Haring en Eric van Baaren waren vrienden van De Grens, dus gepast om deze avond Pharos nog eens te spelen.

Par Example bracht slechts twee albums uit, in de wereld van de elektronische muziek zijn ze toch wel een buitenbeentje, geen hapklare brok, eerder muziek die wat moet rijpen en waarvoor je toch wel even moet gaan zitten.

Er is heel weinig informatie over deze twee Nederlanders te vinden op het internet.

https://www.discogs.com/Par-Example-Pharos/release/534900 

http://www.groove.nl/cd/5/54777.html 

                                       

De 82ste ietwat ongewone luisteravond zat erop, het was heerlijk genieten van muziek, taart, wijn en bier in fijn gezelschap.

Ergens eind juli is de volgende luistersessie voorzien.

Antelias Musical Terveisiä

Bakerman

More Music! 2016

Het Brugse Concertgebouw bood terug onderdak aan More Music!.
Dit eclectische muziek- en kunstenfestival was reeds aan zijn vierde editie toe.
Vorig jaar had ik me beperkt tot één avond, die was me zo goed bevallen dat ik deze keer drie avonden ging.
Cactus Muziekcentrum beloofde een gebald, atmosferisch totaalconcept dat de bezoeker meeneemt op een avontuurlijke muzikale trip van singer-songwriter en spoken word-performers tot elektronica en uitdagende multimediale projecten. 

Ik schreef deze review, gedocumenteerd met heel wat foto's, enkele door mijzelf gemaakt, de meeste (lees:de goeie) zijn afkomstig van Tom Leentjes, Tim Theo Deceuninck, Julian Devos, Lieselot Everaert en Fons Artois waarvoor dank!:

Dag 1

More Music! opende op woensdag 6 april met De Nada, een nieuw project én kruisbestuiving tussen de live muziek van Daan en de geprojecteerde beelden van fotograaf Peter De Bruyne. 
Die dag was ik niet aanwezig, Soundcaster Fons Artois nam de honneurs waar: 
http://www.concertgebouw.be/nl/news/detail/443/Verslag_van_De_Nada_06_04_2016_MORE_MUSIC_


Dag 2

Onder de noemer Berlin Electronic Night was de donderdagavond volledig gereserveerd voor de liefhebbers van avontuurlijke techno en ambient.
Beeldend en installatiekunstenaar Grischa Lichtenberger opende de avond.
We zaten op de eerste rij en dat was gezien de hallucinerende visuals dat de man op ons los liet, de beste plaats.

Lichtenberger is thuis op het label van Alvo Noto, Raster-Noton en dat hoor je, dit was techno dat meer op het hoofd dan de benen mikt, mede door gedoseerd samples en field recordings in zijn set te verwerken.
De visuals namen ons brein meermaals op sleeptouw, bij momenten had ik het gevoel dat er een zwerm enorme groene insecten uit het scherm kropen, of waren we toen al te ver in het universum van deze geluidstovenaar verdwaald?
Jolan Wuyts verkeerde blijkbaar in een gelijkaardige trance: 

"Grischa Lichtenberger voelde als hoe ik me voorstel dat een ware LSD-trip moet voelen. In de visuals werden kleuren gebruikt die niet bestaan in de echte wereld. En toen was het uur opeens voorbij, na wat voelde als tien minuten vallen, zoals die scène in de konijnenpijp  in Alice in Wonderland."

Hier lees je zijn integrale verslag van de avond:
http://www.concertgebouw.be/nl/news/detail/447/Verslag_Berlin_Electronic_Night 

De Berlijnse elektronicaproducer Robert Henke  is een grote naam in de wereld van de elektronische muziek. 
Onder zijn eigen naam en als Monolake bracht hij reeds meer dan 30 albums uit. 
Tevens is hij de ontwikkelaar van de populaire muzieksoftware Ableton Live.
Deze avond kwam hij zijn audiovisueel meesterwerk Lumiére II voorstellen.

Om ten volle van dit laser schouwspel te genieten gaven we de voorkeur om deze keer achteraan in de zaal plaats te nemen.
Van de sympathieke Duitser mocht het publiek tijdens de voorstelling van plaats veranderen om het spektakel eens vanuit een andere hoek te bekijken, gelukkig bleven de meeste toeschouwers toch op hun plaats zitten zodat het heen-en-weer geloop beperkt bleef.

Lumiére II moet het vooral van de indrukwekkende lasershow hebben, in het compleet verduisterde theater werd ons netvlies een uur lang gebombardeerd met flitsende beelden in een ingenieus samenspel met de breakbeat techno.
Deze voorstelling zie ik de komende jaren nog verder evolueren, het einde van deze interessante muziek- en lichtkunstenaar hebben we zeker nog niet gezien.

 

Echter, zonder de spectaculaire lichtshow zou de muziek mij toch minder boeien.
Lumiére II moet je echt live ervaren om dit ten volle te kunnen waarderen.
Helaas geen uitverkochte zaal voor dit unieke evenement.
http://www.roberthenke.com/

En toen was het tijd om wat te bekomen met een paar streekbiertjes in het MM! Café. 
Villa Bota DJ's Ywaska & Leupe aka Klankschap & Splinter draaiden er live obscure vinyl plaatjes.
Hun subliem knisperende mix van elektronica, freejazz, ambient, spoken word, noise en drone was de ideale begeleiding bij onze Brugse Zot.
http://villabota.be/radio/programma/splinter 
http://villabota.be/radio/programma/klankschap
Wie eens in hun wereld wil vertoeven:
https://www.mixcloud.com/viewmaster/ 
https://www.mixcloud.com/Klankschap/ 
Met mijn kompaan sloten we de avond af in het Concertgebouwcafé.
(Straffe Hendrik Quadrupel is een aanrader!)

Dag 3

Vrijdag 8 april stond helemaal in het teken van het Deense Efterklang.
Onder de noemer Reverberations - An evening with Efterklang was het de bedoeling dat het publiek een overzicht zou krijgen van wat Efterklang de afgelopen 15 jaar gerealiseerd heeft. 
Efterklang bouwde een grensverleggend oeuvre op, met invloeden uit zowel elektronica, experimentele pop als hedendaags klassiek. 
Hun karakteristieke orkestrale muziek is een constant heen en weer gaan tussen subtiliteit en bombast, uitgevoerd met een virtuoos oor voor compositie, klank en melodie. 
De groep, met kernleden Casper Clausen, Mads Brauer en Rasmus Stolberg, nam in 2014 een sabbatical om te herbronnen over de toekomst.                                            Hoewel er onder fans even gevreesd werd voor een definitief einde van Efterklang bleek dit net een stap voorwaarts in het creatieve parcours van de band. 
Er werd gewerkt aan een nieuwe bandproject, een opera en de groep stampte in Berlijn een festival en in Kopenhagen een radiostation uit de grond.
 

In de kamermuziekzaal waren er screenings voorzien van twee filmprojecten waarbij de band betrokken was.
In An Island konden de toeschouwers zien hoe de band in 2010 naar een Deens eiland trok om er tijdens een intense periode van vier dagen samenwerkingen aan te gaan met meer dan 200 plaatselijke muzikanten, kinderen en ouders waarbij er nieuwe interpretaties werden gemaakt van hun album Magic Chairs.
https://www.youtube.com/watch?v=UvLcalSL13I 
De tweede film was The Ghost of Piramida dat het bezoek van Efterklang documenteert aan de verlaten Russische mijnstad waar het werken aan Piramida, de voorlopig laatste Efterklang plaat begon.
https://www.youtube.com/watch?v=Iel9NAfjwAs 

De muziek in het MM! Café werd die avond gestreamd vanuit Kopenhagen door The Lake Radio, een online radiostation dat werd opgestart door de leden van Efterklang. 
http://thelakeradio.com/ 

Maar ik was toch gekomen voor de uitvoering van Leaves - The Colour of Falling, het operaproject dat Efterklang in 2015 schreef met Karsten Fundal.
Efterklang stond in 2013 op het Gentse Boomtown festival, ik kon er niet bij zijn maar uit betrouwbare bron weet ik dat ze er een memorabel concert gaven.
Deze keer wou ik ze niet mislopen, ook al ging het over een totaal ander concept. 
Het was de eerste keer dat Leaves buiten Denemarken werd opgevoerd.
De habitat voor deze opera is een Kopenhaagse verlaten atoombunker uit de Koude Oorlog alwaar vorig jaar de première plaats had.
De compositie bestaat uit 11 melodieuze songs, die de verschillende persoonlijkheden van de makers weerspiegelen, met Engelstalige lyrics van de Deense auteur Ursula Andkjær Olsen. 

Beklijvende songs over drama en verloren liefde, drijvend op een eigenzinnige sound waarin akoestische elementen verweven worden met elektronica.
Efterklang ging voor de uitvoering van deze opera de samenwerking aan met The Happy Hopeless Orchestra bestaande uit acht muzikanten en vier zangers.

Normaal wordt deze opera ondersteund met visuals en theatrale elementen, wij moesten het doen met de concertversie. 
Deze voorstelling blies ons totaal van de sokken, wat een performance.
Knack recensent Dirk Steenhaut was er ook en omschrijft het als volgt:
http://focus.knack.be/entertainment/muziek/concertverslagen/efterklang-plays-leaves-more-music-sterfelijkheid-is-een-zegen/article-review-689505.html?utm_campaign=Echobox&utm_medium=social&utm_source=Facebook#link_time=1460204918

De hele voorstelling maakte een onvergetelijke indruk.
Bij momenten deden de gezangen mij aan Philip Glass denken.
Over de 71 -jarige sopraan Lisbeth Balslev (gespecialiseerd in Wagner opera's) fluisterde ik het volgende tegen mijn partner: ik ben bang van die vrouw.

Lisbeth Balslev

Wat ons betreft mocht dit fantastisch schouwspel dubbel zo lang duren, dit was zonder twijfel ons absolute hoogtepunt van het festival.

Nog even meegeven dat het Concertgebouw over een geweldige akoestiek beschikt.
Na dergelijke concertervaring had ik geen behoefte aan een tweede concert, ik vond het dus niet erg dat het concert van Liima (eigenlijk Efterklang met meer elektronica) werd uitgesteld naar 1 juni in de Cactus Club.
Percussionist Tatu Rönkkö die de groep aan zou vullen was namelijk ziek.
Ik was nog van plan om het artistiek parcours, A Track te verkennen in het Concertgebouw http://www.moremusicfestival.be/2016/a_track_nl.asp, maar we trokken dan toch maar geheel voldaan de Brugse binnenstad in op zoek naar een gezellige bruine kroeg. 

Dag 4

Dichtbij de wolken, op het dak van het Concertgebouw ging de laatste More Music! dag van start met de dialoog tussen Karen Willems en cellist Benjamin Glorieux.

Glorieux is een veelgevraagd en veelzijdig muzikant, richtte o.a. het Maeterlinck Quartet op, speelt oude muziek bij Ausonia en concerteerde met jazz muzikanten zoals Mark Ribot en Joachim Badenhorst.

Over Karen Willems wist de persnota het volgende te melden:

"Karen Willems, frontvrouw van Inwolves, (ex-)drumster bij o.a. Yuko, Zita Swoon Group en 1001 andere projecten, profileert zich als één van de meest inventieve muzikanten van haar generatie.
Tijdens MM! gaat ze een gelegenheidsdialoog aan met vier artiesten met een uiteenlopende muzikale achtergrond voor drie beklijvende impro's, waaruit opnieuw haar veelzijdige talent blijkt."

We zagen een interessante "discussie" tussen enerzijds 21 bronzen beiaardklokken, cimbalen, metalen kettingen, een resem percussiemateriaal en anderzijds de cello van Glorieux, die zowat alles uit zijn instrument haalde wat er uit halen valt, zelfs de poot van de cello bleek te fungeren als instrument door het geschraap ervan in een "loop" te verwerken in de set.
Een boeiende opener van de avond met de imposante Halletoren in het decor, én we kregen er nog een cava bij van de organisatie!

 

Van haar tweede dialoog met Colin H. Van Eeckhout (Amenra) zagen we slechts het einde maar de Soundcasters waren er wel helemaal bij:

"Haar improvisaties met CHVE aka Colin H. Van Eeckhout lieten een bijzondere indruk

achter. Met draailier in de hand bracht CHVE zowat de versie van de draailierspeler uit Schuberts Winterreise tot leven. Een draailier die nooit stilviel en telkens door maalde. Maar om het net een tikkeltje spannender te maken was Karen van de partij met haar uitgebreide slagwerk. Van kookpotten tot metalen kettingen."
http://www.concertgebouw.be/nl/news/detail/453/Verslag_MORE_MUSIC_ 

 

Deze avond moesten er keuzes gemaakt worden, in de kamermuziekzaal stond het icoon van de post-punk Pere Ubu geprogrammeerd. http://www.moremusicfestival.be/2016/pere_ubu_nl.asp 
Softies zoals we zijn gingen we toch maar naar Emiliana Torrini & The Colorist kijken in de parterre.
MM! weet er het volgende over te melden:
 

"The Colorist is het achtkoppige ensemble van drummer Aarich Jespers (Zita Swoon, Kiss My Jazz) en percussionist Kobe Proesmans (Gabriel Rios). 
De groep tekent voor niet alledaagse, avontuurlijke muziek die tegelijk een breed publiek weet aan te spreken. 
Met een conventioneel instrumentarium (met o.a. piano, strijkers, klarinet), aangedikt met zelfgebouwde percussie-instrumenten (Jespers is naast drummer ook instrumentenbouwer) bouwt The Colorist een volstrekt eigen en intrigerend klankenspectrum waarmee ze andere artiesten tot een gedurfde samenwerking verleidt."

"Ook de IJslandse vocaliste Emiliana Torrini ging met veel enthousiasme de uitdaging aan om haar songs te laten herwerken door de groep.  
Torrini scoorde wereldwijd een hit met Jungle Drum, maar vergeet even haar rakatung ketung ketuketuke tungtung. 
Live kleedt The Colorist La Torrini muzikaal helemaal uit, rammelt met de arrangementen en houdt enkel de kern van haar songs en hun zanglijn overeind.
Muzikaal een uitdagende evenwichtsoefening die Emiliana als zangeres uit haar comfortzone haalt én een nieuwe dimensie aan haar nummers toevoegt.
Een verrassende én meeslepende live ervaring!"

We zagen een heel mooi concert, een groot speecher is Emiliana Torrini niet, gelukkig deed een stressremmende wodka wonderen, maar we kwamen voor de muziek, en die was goed! The Colorist tilden haar songs echt wel naar een hoger niveau.
Ach, zet zo een IJslands poppetje op een podium en ik zal er geen slecht woord over schrijven.
Het klonk ongeveer zo:
https://vimeo.com/147882301 

Meer over Emiliana Torrini & The Colorist en de andere concerten op zaterdag                      ←← (o.a.Willis Earl Beal is volledig aan ons voorbij gegaan), in de Soundcasters hun verslag van dag 4:
http://www.concertgebouw.be/nl/news/detail/453/Verslag_MORE_MUSIC_ 

Ik hoorde van een vriend dat Pere Ubu goed was, de wodka stond daar naar ik hoorde ook niet ver.
Pere Ubu draaien reeds van 1975 mee en zouden van grote invloed geweest zijn voor bands als Joy Division, Gang Of Four, Joy Division, Hüsker Dü en The Pixies.
http://www.moremusicfestival.be/2016/pere_ubu_nl.asp

Voor de hoofdact nog even binnen gesprongen in Studio 1 bij Karen Willems.
Haar laatste dialoog met Dirk Serries & Martina Verhoeven vond ik de meest fascinerende.
Dirk Serries is in de wereld van ambient, drone en de avant-garde jazz een hele grote naam. 
De man hoeft geen introductie, wie toch de bedenking zou maken: Dirk wie??: http://www.dirkserries.com/

Serries' levensgezel Martina Verhoeven deed opmerkelijke dingen op haar contrabas, met haar strijkstok produceerde ze zowaar drones, die strijkstok die het even later evenwel begaf.
Serries creëerde op zijn elektrische gitaar (met o.a. een schroevendraaier!) een geluidsfundering waarover Verhoeven en Willems gretig improviseerden.
Vooral de ingehouden aftastende momenten waar je helemaal niet wist welke richting de muzikanten gingen uitgaan, wisten te boeien.
Wellicht wisten ze zelf ook niet welke kant het opging, het verrassende aspect van freejazz.

Helemaal vooraan zittend hadden we een goed zicht op de capriolen van Karen Willems, hoe ze haar drumstel betastte, streelde, bepotelde, af en toe heel zacht als een spinnende poes om even later als een wilde kat tekeer te gaan.
Soms met een zacht borsteltje, dan weer met potten, staven en metalen kettingen, impro ten voeten uit!

De jongens van het Gentse elektronische en cinematografische muziek radioprogramma Nachtschade zorgden de hele avond voor sfeer én gezelligheid in het MM! Café.
http://www.moremusicfestival.be/2016/mm_cafe_nl.asp 
http://www.urgent.fm/nachtschade 

Xiu Xiu Plays the music of Twin Peaks was de hoofdact en hiervoor was ik deze avond toch vooral gekomen.

MM!:
"Xiu Xiu is het compromisloze en confronterende muzikale project van Amerikaans multi-instrumentalist Jamie Steward. 
Een niet aflatende stroom releases en tours sinds 2002 en samenwerkingen met muzikanten als Grouper, Michael Gira en Deerhoof, bezorgden de band ondertussen een ware cultstatus. 




Artistiek kent Xiu Xiu geen grenzen of genres, hun muziek laveert tussen synthpop, zwarte noise, avant rock en puur experiment. 
Ook artwork en zelfs online kunst maken deel uit van het oeuvre van de band.  
Geen betere band dus om de door Angelo Badalamenti en David Lynch gecomponeerde soundtrack van Twin Peaks naar eigen hand te zetten en op te voeren. 
Gevraagd door Lynch himself herwerkte Jamie Steward de muziek en trekt XIU XIU plays the music of Twin Peaks na een premiëre in Brisbane langs selecte podia."

De kamermuziekzaal was de locatie waar het universum van Lynch zich zou uitspinnen.
Voor het concert begon, hoorden we minuten lang een aanhoudende monotone beat, alsof ze ons wilden waarschuwen, jullie kunnen nog terug!
Uiteindelijk betrad de band het met muziekinstrumenten volgestouwde podium en kon het omineuze feestje van start gaan.

Zanger en gitarist Jamie Steward liet zich begeleidden door Angela Seo op piano en keyboards en Shayna Dunkelman op vibrafoon, percussie, synths en drums.
Visueel een aangename aanschouwing.

Deze opname van Audrey's Dance uit een eerder concert weergeeft perfect de sfeer van dit opmerkelijke concert. 
https://www.youtube.com/watch?v=I6KwOzVnnII
 

Een uur lang waanden we ons achter het rode gordijn van The Black Lodge.

Killer Bob was ongetwijfeld in de zaal, sterker nog, zoals Steward te keer ging op het podium had hij tijdens Sycamore Trees hoogstwaarschijnlijk bezit genomen van de Xiu Xiu voorman.

                                                                                                                                                                

We konden het concert beleven van op het balkon, waar we een prima overzicht hadden, naast ons stapte een koppel halfweg het concert op, ik kon begrijpen dat dit niet voor iedereen was weggelegd, ons leverde het vooral, een beter zicht op de bühne.

Het eindigde met een macabere voordracht door Shayna Dunkelman uit Laura Palmers dagboek. 

Een uitgebreide review van een eerder concert is hier te lezen:
http://consequenceofsound.net/2015/10/live-review-xiu-xiu-plays-the-music-of-twin-peaks-at-londons-saint-john-at-hackney-108/ 
De verwachtingen voor Xiu Xiu werden ruim overtroffen.
Deze voorstelling moet je vooral live beleven en dat geldt voor alle concerten die ik op deze editie van More Music! meemaakte.



Nog even vermelden dat 1 juni Liima herkanst in de Cactus Club:
https://www.facebook.com/events/525827910958065/

Het festival zat er nog niet op, in de "Sonar Room" barstte het dubstep geweld los van Kode9, Darkstar en Rival Consoles en Nosedip.
http://www.moremusicfestival.be/2016/sonar_room_nl.asp 
Moet ongetwijfeld een pittige afsluiter geweest zijn, echter, wij waren auditief voldaan, dronken in het café onze laatste drankbonnetjes op en spoedden ons huiswaarts, een pak muzikale ervaringen rijker.

Antelias Musical Terveisiä

Bakerman

Aanvulling 16/04/2016:

Guy Peters schreef op Enola.be een heel knap verslag van de 4de dag:
http://www.enola.be/muziek/live/26885:more-music--9-april-2016-concertgebouw-brugge