vrijdag 30 januari 2026

Luisteravond 140 ~ Januari 2026

De avond werd rustig begonnen met Migratory van Masayoshi Fujita.
Ik zag de man onlangs aan het werk tijdens een Ruiskamer concert in Gent.
Fujita ruilde zes jaar geleden het broeierige Berlijn in voor een nieuwe woon- en werkplek in de bergen langs de kust van Kami-cho, Hyōgo in thuisland Japan.
Te midden van de natuur werd Migratory geboren, een album waarop de componist en producer het verleden en toekomst van de marimba en vibrafoon verkent, dit in dialoog met synths en verschillende gasten (o.a. Hatis Noit). 
 
Masayoshi Fujita op Ruiskamer 30/10/2025
De titel verwijst naar de migratie van trekvogels, die altijd ergens onderweg zijn tussen Afrika, Zuidoost Azië en Japan. 
Fujita maakte het album dan ook als soundtrack bij hun lange reis.
Hij stelde zich voor hoe zij die muziek van bovenaf zouden horen. 
Het resultaat is een betoverend amalgaam van klanken.
De grenzen tussen de genres worden even vaag als die van de landen waarboven de vogels vliegen. 
Migratory is een gelaagd én geslaagd ambient-album, met invloeden uit jazz, elektronica en Japans minimalisme, de cd werd deze avond grotendeels beluisterd.
De muziek vervlakt op geen enkel moment tot geluidsbehang en is hier te beluisteren en/of aan te kopen:
Enkele recensies:

Ann Everton ©Patsker Omaer Beguin - Gonzo circus
Ik ging verder met Darsombra, in 2019 zag ik dit Amerikaanse duo aan het werk op een bijzondere
locatie in Antwerpen. Een verslag van die concertavond te lezen op Gonzo circus:
https://www.gonzocircus.com/recensies/drones-de-buren-denken-dat-we-stofzuigen 
Darsombra bestaat uit Brian Daniloski (gitaar, vocalen en effecten) en Ann Everton (synthesizer, vocalen, gong en visuals).
In oktober 2025 sloeg het noodlot toe en is Ann tragisch om het leven gekomen bij een auto-ongeluk op weg naar Canada.😔
 
Dumesday Book, hun album uit 2023 lag de vorige luisteravond reeds klaar maar het is er toen niet van gekomen.
https://www.discogs.com/master/3465923-Darsombra-Dumesday-Book
Deze avond dus wel en er werd zeker de helft van de cd gespeeld, het is een
geweldig psychedelisch album dat hier helemaal te beluisteren is:
https://darsombra.bandcamp.com/album/dumesday-book
Een recensie door Patsker Omaer Beguin voor Echoes and Dust:
https://echoesanddust.com/2023/08/darsombra-dumesday-book/
Meer van dit wonderbaarlijke duo is te zien op hun YouTube kanaal:
https://www.youtube.com/@Darsombra
Een paar weken geleden werd er nog een nieuwe video geplaatst:
 
Ik ging verder met het compilatie-conceptalbum The Eraserhead. Music Inspired by the Film of David Lynch.
De muziek is geïnspireerd op de film Eraserhead van David Lynch uit 1977.
Het was tenslotte een jaar geleden dat Lynch overleed.
Op de luisteravond toen was er veel muziek uit zijn films en andere projecten te horen én... een tafel vol vegan donuts:
https://luisterpost.blogspot.com/2025/01/
Het is een knappe compilatie geworden, onder andere Oubys staat erop, we beluisterden de eerste zes tracks.
 
Ik kocht mijn exemplaar vorige zomer, inmiddels is het album fysiek uitverkocht... Gelukkig ook digitaal verkrijgbaar:
https://unexplainedsoundsgroup.bandcamp.com/album/the-eraserhead-music-inspired-by-the-film-of-david-lynch
Uitgebracht op het Italiaanse Unexplained Sounds Group van Raffaele Pezzella aka Sonologyst die ook met een track op het album staat.
Helemaal akkoord met Patrick Bruneel die een recensie schreef voor Luminous Dash:
https://luminousdash.be/internationaal/the-eraserhead-music-inspired-by-the-film-of-david-lynch-unexplained-sounds/
 
Patsker vond er The Genesis of Light van Gnaw Their Tongues goed bij aansluiten.
Dit is het misantropische black metal-drone project van de Fries Maurice De Jong.
De muziek werd reeds in 2008 gecomponeerd, bleef 16 jaar op de plank liggen om in 2024 te worden afgewerkt en uit te brengen op het Belgische Consouling Sounds.
Ik weet niet meer als we kant A of A speelden, dat het geen lieflijke deuntjes waren wist ik wel nog...volgens Zware Metalen: 
"Atmosferische dark ambient en drones die mikken op het brengen van een melancholische donkerheid. De plaat start ook al meteen op aparte wijze met dissonante orgelklanken en een psychedelische laag die je mee de diepte intrekt. Later op deze openingstrack wordt de aangebrachte donkere wolk bij momenten even wat epischer. Track twee dreunt voort de diepte in om bij de derde track wat ruimte te geven voor rustgevende ambient, die gaandeweg weer in dreiging toe zal nemen. Hetzelfde geldt voor de vierde track, waarin dan uiteindelijk toch nog wat rauwe black metal verweven wordt in de donkere dronewolk die The Genesis of Light beheerst."
Voor als de schoonmoeder buiten moet worden gewerkt:
Tot slot nog een recensie: 
Patsker deed aan wine-pairing door een flesje Heimann Bikavér 2019 Szekszárd (Kékfrankos-Blaufränkisch, Cabernet Franc, Merlot, Sagrantino, Kadarka) uit te schenken voor de liefhebbers. 
 
Beatrijs moest, net als ons, drie jaar geleden afscheid nemen van de stoffelijke versie van de geweldige Joost Carpentier.
Het was een verrassing toen ze ons kwam vergezellen op deze luisteravond waar ik uiteraard muziek had klaar gezet van onze overleden vriend.
Ik liet muziek horen van Jovica Storer uit de 2-CD There Is Only One uit 2002.
Staat niet online maar veel andere muziek van de man staat wel op Bandcamp. 
Zoals Mantra dat eind vorig jaar werd uitgebracht, muziek uit 2003 die werd teruggevonden op een harde schijf.
Pieter Gyselinck (Lounasan, Music For Installations en samen met Joost in Cycles Of Moebius) poetste de plaat, euh, de opnames op, en bracht ze digitaal uit op de Jovica Storer Bandcamp pagina, niet als deel van de serie From the Vault waar Joost voor zijn heengaan mee bezig was, maar het had perfect in die reeks gepast.
Een recensie door Patsker Omaer Beguin voor Luminous Dash:
Op 23 juli vorig jaar werd er op Radio Vandewalle in Roeselare een twee uur durend eerbetoon uitgezonden, een initiatief van Joost zijn radiocollega Frank Desmet.  
Ik was aanwezig bij die uitzending, samen met Beatrijs en vrienden van Joost luisterden we naar een overzicht van zijn muzikale carrière.
Iemand van de vrienden had zijn gevoelens over Joost's heengaan in een prachtig schilderij gevat, dit werk prijkt op de hoes van Mantra.
 
Pieter Gyselinck bracht eerder ook het compilatiealbum: Between the Stars and Comets (Remembering Joost) uit, 40 tracks met werk van Joost, zowel solowerk als de vele samenwerkingen.
Op die manier blijft onze overleden makker op een zekere manier verder leven, én...er ligt zo te horen nog muziek in de kluis om later te worden uitgebracht.
Als het zover is komt dit zeker aan bod op de luisteravonden en op deze blog. 
Joost stuurde ons vanuit de kosmische eeuwigheid een teken dat het goed was, toen Carl even naar buiten ging manifesteerde zich boven The Blue Room een magnifiek Noorderlicht!
Nooit eerder gezien hier. 

Ik vervolgde met Emo Inhaler, de nieuwe plaat van Roman Hiele, de in Brussel gevestigde muzikant en componist. 
Hiele verkent graag de grenzen tussen improvisatie en elektronische compositie. Zijn muziek ontvouwt zich als een levend systeem van verschuivende harmonieën, gefragmenteerde ritmes en onverwachte wendingen...
Zo staat het toch op de Bandcamp pagina. Nu je daar toch bent, luister eens naar de muziek want die is heel knap!
Een fascinerende, blijvend boeiende plaat dat werd uitgebracht op het Belgische kwaliteitslabel Stroom.
Het album zit vol contrasten die de ene keer botsen en dan weer vervloeien.
Een droomlandschap waarin donkere, bijna onheilspellende klanken worden afgewisseld met lichte maar ongrijpbare stukken.
Hiele bevestigd met deze plaat zijn positie als één van Belgiës meest eigenzinnige en avontuurlijke stemmen binnen de hedendaagse elektronische en experimentele muziekscene. 
Voor Emo Inhaler liet Roman Hiele zich omringen met schoon volk als Indrė Jurgelevičiūtė, Joachim Badenhorst en Clodagh Kinsella.
Precies zes jaar geleden kwam Hiele hier ook eens vinyl gewijs binnen:
 
Patsker sloot aan met Baljuw, het improvisatieproject van de twee Gentse jazzmuzikanten Matthias Dewilde (Duke Jamal, Nagløed, Matterhorn Well, Wave a Way) en Nicolas Van Belle (Suura, Erem, Belle//Maris, Yarès, Ever Present, Sarcastic Fringehead).
Het duo bracht onlangs het intrigerende Dinsterwerk uit.
 
De heren kennen elkaar reeds lang en zijn vrienden, toch duurde het tot 2023 tot ze samen speelden, gestimuleerd door een gedeelde interesse in geluid, textuur en transformatie.
Een reeks improvisatiesessies en enkele smaakvolle optredens volgden, wat de honger naar meer alleen maar stimuleerde. Langzaam groeide het idee om de energie en opwinding van die jams te vertalen in een album.
Dinsterwenk is het resultaat van verschillende intense opnamesessies waarin het duo hun palet aan geluiden verdiepte en de muziek, laag na laag, zorgvuldig opbouwde tot een intieme bedwelmende reis, aarzelend tussen jazz, folk, ambient en warme elektronica.
Uitgebracht door Icarus Records in samenwerking met Consouling Sounds en hier digitaal/CD te koop en/of te beluisteren:
Volgens Patsker van Luminous Dash:
"Dinsterwenk is een rustig luisteravontuur vol kabbelende resonanties en droomachtige sferen, waarin het verbeeldingsvermogen van de luisteraar subtiel wordt geprikkeld. 
De soundtrack werd minimaal bewerkt om het tijdloze moment van de improvisatiecreatie te benadrukken. 
Met Dinsterwenk bezorgt Baljuw ons een klankinjectie die zowel ontroert als verstilt, en opvallend toegankelijk blijft zonder ooit in de muzakcategorie te vervallen. 
Voor de speurneuzen die deze intrigerende release willen doorgronden, verklappen we graag dat zowel de albumtitel als de tracknamen anagrammen zijn.  
Dinsterwenk is zalig mysterieus — met een gratis mindfuck erbovenop."
En een recensie op Gonzo circus van hun concert in Gent, die Patsker is echt overal...
 
Ik vervolgde met Alex Somers, de Alex van Jónsi & Alex.
Hij werkte samen met Sigur Rós, schreef soundtracks voor o.a. Black Mirror, de docu Audrey (die onlangs nog te zien was op Canvas), en bracht enkele prachtige solo albums uit waaronder Siblings I en II uit 2021.
Eind 2025 verscheen In a Freezer With the London Contemporary Orchestra, en je mag de titel letterlijk opnemen.
Het album is opgenomen in een verlaten industriële vriescel in Londen in juli 2019 en heeft een nagalmtijd van 12,4 seconden, wat zorgt voor een prachtig en ruimtelijk geluid.  
Onder leiding van Robert Ames voegt het London Contemporary Orchestra een vleugje grandeur toe aan de minimalistische opname.
Jim O'Rourke zorgde voor de mix en het album werd uitgebracht op Bandcamp Friday op 5 december bij Krúnk, het label van Sigur Rós.
In A Freezer is geperst op ondoorzichtig wit bio-vinyl, met artwork ontworpen door Somers' vaste samenwerkingspartner Scott Alario, en is een must-have voor verzamelaars van hedendaagse klassieke en ambient soundscapes.
 
Peter zei dat het hem deed denken aan The Sinking of the Titanic van Gavin Bryars.
Dan weet je dat het goed is... 
De inlay van de LP is bedrukt met witte letters op een nog wittere achtergrond, ik vermoedde dat de letters beter zichtbaar zouden zijn na deze in de diepvries te leggen maar dit blijkt niet zo te zijn.
Op zijn Bandcamp pagina staat te lezen: Music Maker 🐚👂🏽Animal Squeezer 👾 Plant Lover 🌱Zijn Wikipedia leert ons dat hij sinds 2004 vegan is, sinds 2007 zelfs raw vegan...
En ik was al fan...
 
Patsker haalde er opnieuw Matthias Dewilde bij, hij maakt ook deel uit van Nagløed, die brachten in 2019 hun enige full album, Nowhere uit.
Het Gentse trio strikte voor Nowhere de Noorse trompettist Arve Henriksen, hij tilt de plaat overduidelijk naar een hoger niveau, luister maar naar het prachtige Pompon.
Nowhere is een muzikale ontdekkingstocht die jazz, elektronica en pop moeiteloos met elkaar verbindt, er is zelfs even drum and bass te horen.
Met hun unieke bezetting: gitaar, drums, Rhodes en elektronica, wisselt Nagløed rustige composities af met strakke grooves, vocals en soulvolle akkoorden.
Het levert een mix van genres op en mede door de zang van Dillian Fevry slaagt de band erin een eigen geluid te creëren.
Een knappe plaat voor de muzikale meerwaardezoeker, voor velen valt deze plaat wellicht tussen wal en schip. 
Nog steeds niet uitverkocht:
 
Ben Van Houdt is een Belgische muzikant die sinds 2015 solowerk uitbrengt als SITKA. 
 
Zijn recente werk leunt op de schoonheid van imperfectie en rauwe emotie met behulp van strijkgitaar, oscillatoren, versleten cassettebandjes en kreupele geluidsconstructies om minimalistische, introspectieve soundscapes te creëren die geworteld zijn in melancholie. 
Zo staat het op zijn Bandcamp pagina en het klopt echt wel. 
Patsker liet ons kennis maken met zijn recentste worp, Bone Flower, die is nog niet uit maar wij konden die nu reeds beluisteren.
Het is een album geworden met een bijzondere ontstaansgeschiedenis.
Toen er bij Van Houdt een bottumor werd vastgesteld in zijn hand dacht hij nooit meer te kunnen spelen, of in ieder geval niet op dezelfde manier. 
In deze uiterst kwetsbare ruimte werd hij getroffen door het beeld van zijn vinger die zichzelf verteerde en bloeide als een bloem des doods.
Het is een mooie bloem geworden, nog twee weken geduld tot die helemaal open bloeit op 13 februari:
Uitgevoerd en opgenomen op 1/4 inch tape in de periode 2023-2025 met behulp van strijkgitaar, oscillatoren, tapemachines, reel-to-reel-recorders, voorversterkers en effecten. 
De mastering was in handen van Rafael Anton Irisarri.
 
Peter ging naar de platenbeurs en raakte in Atemnot, toch in die van Hardy Kukuk.
Hij kocht de plaat op basis van de hoes, vaak een indicator wat je kan verwachten. En het was een geslaagde gok!
De plaat dateert uit 1981 en werd in 1992 uitgebracht op cd met extra tracks.
Atemnot was het debuut van Kukuk en past helemaal in de Berlin School traditie.
In 1981 waren er echter velen hem voorgegaan, doch neemt dit niet weg dat het een fantastisch album is en zeker de stempel 'klassieker in het genre' verdiend.
We horen de typisch voor dit genre, lange elektronische synthesizer-stukken met ambient-achtige texturen, repetitieve sequencer-patronen en begeleidende effecten van elektrisch vervormde gitaren en percussie-elementen.
Klaus Schulze en Richard Pinhas zijn nooit ver weg...
Begrijpelijk dat Peter was getriggerd door de hoes want die is prachtig, en de muziek gelukkig ook! 
Een echte cultplaat binnen het experimentele, elektronische muziek en Berlin School segment.
Bij het schrijven van dit verslag heb ik het hele album beluisterd, echt een straffe plaat.
De 1992 versie staat integraal op YouTube: 
 
Voor de klassieker eraan kwam legde Peter de naald op Cosmos van de in Spanje wonende Mexicaan Fernando Corona aka Murcof.
Een meesterwerk uit 2007 waar hij voor het eerst afwijkt van zijn eerder glitch gericht werk en een meer avontuurlijke richting uitging én er tegelijk in slaagde het geheel beluisterbaar en sfeervol te houden.
Cosmos bestaat bijna volledig uit opnames van klassieke instrumenten.  
Het levert een indrukwekkende luisterervaring op, we hoorde de remaster uit 2022.
Integraal op Bandcamp:
Recensies op Resident Advisor: https://nl.ra.co/reviews/4842 en Kinda Muzik die Fernando Corona een liefdevolle geluidssadist noemt:
https://www.kindamuzik.net/recensie/murcof/cosmos/15982/ 

Er lag een klassieker klaar maar die ging terug de kast in want Carl deed meer dan naar het Noorderlicht kijken! Hij wist ons te melden dat de Amerikaanse jazz muzikant-multi-instrumentalist Ralph Towner op 85-jarige leeftijd was overleden. 
https://www.nytimes.com/2026/01/18/arts/ralph-towner-dead.html  
De man was één van de grote muzikanten in de contemporary jazz, waar het befaamde ECM label zo sterk in is en waarop heel wat muziek van de man werd uitgebracht.
Hier lees je dat er zelfs twee kraters op de maan naar composities van Towner zijn genoemd: https://www.jazzenzo.nl/?e=5650
Ik wilde Solstice laten horen, één van zijn bekendere albums.
 

Ik vond die niet meteen terug (ondertussen wel...), dus werd die afgespeeld op YouTube.
Hier een live concert uit 1975 waar een aantal nummers uit het album worden gespeeld, samen met de ECM grootheden Jan Garbarek, Eberhard Weber en Jon Christensen.
Wat een bezetting!
Ralph Towner had ook een band, Oregon. Hier zie je ze aan het werk tijdens een tV optreden, eveneens uit 1975:
Tot slot een interview uit 2023 naar aanleiding van zijn laatste album At First Light:
 
De 140e luisteravond zat erop, op naar de volgende op 16 maart!
In mei is er een thema avond waar uitsluitend muziek op cassette zal worden gespeeld.
 
Voor wie het nog niet deed, zet alvast 20 juni in de agenda voor de vierde editie van Zijspoor.
Op de affiche: The Next Commuter, Stratosphere, Umweltverschmutzung, Zool., BySenses en de supergroep Elementa, dit is een samenwerking van Ashtoreth, Chrysopa Occulta & Orryelle Defenestrate.
Om naar uit kijken! 
Hoe het vorig jaar lees je in dit verslag:
 
Antelias Musical Terveisiä

Bakerman   
Gepost door op

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Abonneren op: Reacties posten (Atom)