dinsdag 17 maart 2026

Luisteravond 141 ~ Maart 2026

De luisteravond werd rustig geopend met Twilight Of Perception Redux: Volume Three 1996–2006 (Zoharum Edition), het derde deel in een uitgebreide archiefreeks met zeldzame en voorheen onuitgebrachte opnames van de Belgische ambientpionier Vidna Obmana (Dirk Serries).
Deze 3CD-editie, die vorige maand verscheen, bundelt 18 tracks die tussen 1996 en 2006 werden opgenomen. 
Net als de eerste twee delen is ook dit opnieuw een bijzonder sterke compilatie, een must-have voor de fans maar evengoed een ideale kennismaking voor wie niet vertrouwd is met de muziek van Vidna Obmana.
In totaal goed voor meer dan drie uur aan schitterende ambient, die ver weg blijft van kleffe new age. 
De muziek krijgt extra sfeer door het gebruik van instrumenten zoals verschillende fujara’s, boventoonfluiten, percussie en dreampipes.
Het merendeel van de 18 nummers werd nooit eerder uitgebracht of was enkel te vinden op moeilijk te vinden compilaties.
Net als de vorige delen verscheen deze editie in een achtluiks digipack, met een grafisch ontwerp gebaseerd op een foto van Martina Verhoeven. 
Het Poolse label Zoharum is bovendien al jaren bezig met het zorgvuldig heruitgeven van de belangrijkste albums van Vidna Obmana.
Mijn exemplaar kocht ik rechtstreeks bij het label zelf.
 
De eerste luisteravond van het jaar gaat steeds gepaard met bubbels, hapjes en een nieuwe mix van Isidore Genois.
Isidore kon er in januari niet bij zijn maar uitstel is geen afstel. 
Isidore Genois presents New Ridiculousness is alweer een eclectisch luisterfestijn, ideaal om feestjes van muzikaal verwende meerwaardezoekers op te vrolijken.
Beaumont Hannant, Nevel, Squid, Chuck Mangione, Klaus Schulze, Blacksmoke, Morgan Fischer, Jungle, Bent, Klaus Doldinger, Chick Corea, Mitzi Gaynor en Cosmic Corridors zijn enkele namen op de tracklist van deze geweldige mix.
Eefje De Visser haar Vlijmscherp zit er ook in maar voor Patsker mocht de mix daar eindigen.😁
De mixen van Isidore Genois gaan steeds vergezeld met origineel artwork, deze keer stond veldrijdster Laura Verdonschot mode, ze prijkt middenin de hoes.
Het internet bulkt uit van de muziekmixen maar de Isidore Genois mixen zijn echt wel uniek, ideaal om bijvoorbeeld lange autoritten naar een hoog quality time niveau te tillen of te draaien bij apero cocktail party's.
Deze mix staat nog niet online maar een aantal eerdere mixen wel, tijdloos en uniek luisterplezier;
  
De Franse componiste Éliane Radigue is een paar weken geleden op 94-jarige leeftijd overleden. 
Ze gold als één van de  pioniers op het gebied van elektronische en minimal music. 
 
 
 
Radigue's muzikale reis begon in de jaren '50 en '60 in de Parijse studio's van musique concrète pioniers Pierre Schaeffer en Pierre Henry.
Daar experimenteerde ze met magnetische banden.
In de jaren '70 verhuisde ze naar New York, ze werkte er met de ARP 2500 modulaire synthesizer.
Tot in de jaren '90 bleef ze op die manier werken ondanks radicale technologische veranderingen in de elektronische muziek.
Haar muziek werd gepresenteerd op tal van grote internationale festivals. Haar uiterst sobere, bijna ascetische concerten bestonden uit een continue, langzaam evoluerende stroom van klank, waarbij de transformatie zich afspeelt binnen het sonische materiaal zelf. 
Vanaf 2002 werkte ze samen met verschillende muzikanten aan stukken voor akoestische instrumenten. 
Meer over deze opmerkelijke dame kan je hier lezen:
Ik liet L’Île re-sonante uit 2000 horen, een sonisch lavement opperde iemand... 
 
Het betreft een 55 minuten durend meditatief werk met spookachtige sopraanstemmen waar je best de tijd voor neemt om helemaal opgezogen te worden in de meeslepende drone beleving.
Het stuk wordt beschouwd als een overgangswerk tussen haar elektronische drone-periode (jaren '70-'90) en haar latere instrumentale composities, zoals werken uit haar cyclus Occam Ocean.
In 2006 werd L’Île re-sonante bekroond met de Gouden Nica op het Ars Electronica Festival, in Linz, Oostenrijk. 
https://webarchive.ars.electronica.art 
We luisterden ook naar Stress Osaka, de openingstrack uit Feedback Works, een album dat in 2013 werd uitgebracht met werk uit 1969-1970:
Tot slot een interview met haar uit Gonzo circus in 2008 en een in memoriam van een paar dagen geleden:
 
Naadloos ging ik drone gewijs verder met een...koelkast.😀
 
In Sheffield produceren de frigo's van de Co-op winkel prachtige drones die doen denken aan de ambient muziek van Brian Eno, een rustgevend geluidsbad die je zomaar overvalt tijdens het winkelen. 
The electrical hum of the frozen food aisle at the store on Ecclesall Road has been described by fans on social media as "the calmest droning chord ever", a "gong bath" and like the "string section of an orchestra".
Local music technologist Alex McLean was one of the first to notice the unexpected soundtrack and shared his discovery on Reddit.
 
He said: "I was just doing my shopping and walked into the corner where you're surrounded on three sides by these quite big freezers.
"I just felt this sense of calm, surrounded by these really rich tones, it's like a long continuous chord that never ends."
Wie meer wil...hier kan je 4.5 uur genieten van The "Symphonic" Sheffield Co-op Freezers: 
 
Sheffield was in de eighties een belangrijke stad voor de elektronische en industrial muziek. Eind de jaren '70 ontstonden er onder meer de bands The Human League, Cabaret Voltaire en Clock DVA.
Van die laatste liet ik enkele nummers horen uit het geweldige Buried Dreams uit 1989, dat een jaar later ook op cd verscheen, aangevuld met extra tracks.
 

Het album is één van de meest intrigerende platen uit die periode en markeert de heropleving van de groep rond frontman Adi Newton.
De vroegere postpunk-experimenten maken op Buried Dreams plaats voor een donker, technologisch geluid vol samples, synthesizers en mechanische ritmes.
 
Clock DVA @DB's Utrecht 30-11-2024
Het resultaat is een koele, futuristische mix met filmische samples, een fascinerende mix van industrial, EBM en donkere sfeervolle soundscapes.
Een recensie:  
Hier helemaal te beluisteren: 
Newton tourt nog steeds met Clock DVA, eind 2024 zag ik hem aan het werk in Utrecht. https://www.dbstudio.nl/event/clock-dva-uk/
 
Patsker brengt doorgaans nogal donker werk mee, het soort deuntjes om schoonmoeders en andere ongewenste gasten de deur uit te jagen.😊
Maar deze avond had hij zijn dansschoenen aangetrokken, hij trakteerde ons op Bless You uit 2008 van Lulu Rouge, dit zijn de Denen Thomas Bertelsen en Torsten Bo Jacobsen.
De hoes heeft een hoog dramatisch gehalte, doch dit album mikt niet alleen op de brains maar toch vooral op de benen met sfeervolle galmende minimale techno, '90s trip hop met dub en psychedelische invloeden.
 
Peter ging verder met The Black Wind van Moonfolks waarmee hij reeds twee keer de headliner was op het Zijspoor festival.
Toen brachten ze een muzikale interpretatie van de vampierenfilm Nosferatu uit 1922.
Precies honderd jaar later genoot een bijzonder geboeid publiek bij valavond van een impressionistische "kraut noir" soundtrack met een psychedelisch randje.
Ervoor brachten ze dit in de Oemtata in Ertvelde of all places: 
The Black Wind klinkt nooit te gepolijst, live gespeeld met de beelden van de film erbij tillen ze zichzelf naar een hoger niveau, Moonfolks is in de eerste plaats een sterke live band.
 
Umweltverschmutzung is een ander project waar Peter Moorkens bij betrokken is. Onder de naam The Wonderful Wizard of Asbest-Oz vormt hij samen met Herr Gerbrand Kohle (Lawrence Van Haecke) een bijzonder duo.
Hun muziek is een eigenzinnige mix van industrial, electro, new wave en gothic, aangevuld met absurde teksten in het Duits, Engels en Nederlands.
Op 20 juni treden ze voor het eerst live op tijdens het Zijspoor festival.
Ze brachten onlangs Die Vögelein schweigen im Walde uit, hun tweede album, daaruit hoorden we een paar tracks.
We kijken enorm uit naar het debuut concert van dit bijzondere duo!
 
Koen had een LP mee die hij zelf al lang niet meer had beluisterd, het was potverdorie Adonia van Ose, een echte klassieker!
Ose is het project van muziekjournalist en multi-instrumentalist Hervé Picart. 
Op Adonia krijgt hij hulp van Heldon muzikanten François Auger en Richard Pinhas. 
Picart hervatte het project in 2021 en bracht sindsdien al meerdere digitale releases uit. 
Adonia uit 1978 is het eerste deel van The Outer Worlds trilogie, Nibelia en Zirconia volgden 43 jaar later: https://osemusic3.bandcamp.com/  
Enkele recensies van Adonia:
Ik liet beide kanten van dit meesterwerk horen, ook hier volledig te beluisteren:
 
De klassieker was deze avond voor Tangerine Dream.
Na voorgaande Ose dus twee klassiekers na elkaar.
Force Majeure uit 1979 was TD's hun twaalfde plaat, na het vertrek van Peter Baumann bestond de band enkel uit Edgar Froese en Chris Franke. 
Met gastbijdrages van Eduard Meyer op cello en Klaus Krüger op drums die ook al op hun vorige album Cyclone mee speelde. 
 
 
Het album is minder experimenteel dan hun eerder werk en wordt algemeen beschouwd als een toegankelijk, symfonisch album dat elektronische muziek mengt met rock, gekenmerkt door prominente gitaren en drums.
Force Majeure is dan wel minder kosmisch dan hun vroegere werk, maar nog niet zo gestroomlijnd als hun latere releases.
De energieke slottrack Thru Metamorphic Rocks kwam zes jaar later terecht als Igneous op de soundtrack van de Michael Mann film Thief waarvoor ze de volledige score schreven.
De band bestaat nog steeds, weliswaar met een totaal andere bezetting en zonder iemand van de originele leden.
Thorsten Quaeschning is de spilfiguur en maakt reeds meer dan twintig jaar deel uit van de band.
 
De luisteravond was voorbij — en daarmee ook dit verslag.
Noteer alvast 20 juni in je agenda, want dan vindt hier de vierde editie van Zijspoor plaats!
 

Antelias Musical Terveisiä

Bakerman   
Gepost door op

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Abonneren op: Reacties posten (Atom)