Een druk bezette luisteravond was het deze keer, ik ging van start met Stratosphere en Samatha, beide artiesten concerteren in De Corridor in Wetteren in de Starlit concertreeks.
Stratosphere deed dit op 2 oktober en Samatha binnenkort op 12 december.
Het was de bedoeling om de avond te beginnen met Sphere I van Stratosphere, ik wilde de fysieke minidisc laten horen maar de minidisc player was in onderhoud.
Ik greep dan maar terug naar Merging Spheres, de knappe samenwerking met Samatha uit 2023.
Ook Serge Timmers van Luminous Dash is er heel opgetogen over:
Voor wie de muziek wat te snel gaat...er is een remix album met tragere versies:
12 december dus in De Corridor in Wetteren, gratis na reservatie:
Ik ging verder met de cd van Triolog.
E.I.L.A.N.D. (https://eilandmusik.bandcamp.com/album/e-i-l-a-n-d) zou een deel van het programma voor zijn rekening nemen.
Voor het andere deel zou een nieuwe band worden samengesteld, met o.a. Joost Carpentier die dit zeker zag zitten. Johan VdA kende Raphael De Cock, een uitstekende folkmuzikant die graag wilde meewerken.
Toen kwam Covid roet in het eten gooien. Een tweede editie van het festival bleef voorlopig uit, maar de drie muzikanten hadden duidelijk zin in dit nieuwe avontuur.
Ze bleven samen musiceren en traden zelfs al op.
Intussen kreeg het project ook een naam: Triolog.
Een eerste opname werd gemaakt in De Leest in Izegem op 18 december 2021:
Er werd ook een album opgenomen, maar van verdere concerten kwam het uiteindelijk niet meer... Johan werd ziek en Raphaël had het als beroepsmuzikant bijzonder druk.
Daardoor lukte het niet om Triolog op het tweede AntennA Festival te laten optreden.
De definitieve stilstand van het project kwam er met het plotse overlijden van Joost, begin 2023...
De definitieve stilstand van het project kwam er met het plotse overlijden van Joost, begin 2023...
Toch was er nog altijd dat album, dat zo goed als klaar was en enkel nog gemasterd diende te worden. Die taak nam Pieter Ghyselinck, alias Ambient Lounasan, op zich. Als vriend en muzikale compagnon van Joost hielp hij zo mee om diens muzikale nalatenschap alsnog tot bij het publiek te brengen.
Johan VdA schreef de ontstaansgeschiedenis neer op zijn Defile Andante blog:
In Château Coloma in Sint-Pieters-Leeuw lieten Johan, Raphaël en Pieter ons na al die jaren eindelijk kennismaken met de afgewerkte muziek van Triolog.
Het resultaat is een knap fusionalbum waarin elektronische muziek, jazz en folk op een boeiende manier met elkaar verweven worden.
Triolog draait om de wisselwerking tussen keyboards, saxofoon, boventoonzang, fluiten en percussie. In die bijzondere combinatie klinkt de muzikale erfenis van Joost Carpentier nog altijd duidelijk door.
Hier helemaal te beluisteren / aan te schaffen:
Wil je Triolog live aan het werk zien? 3 december treden ze opnieuw op:
Tijdens de voorstelling van het Triolog album viel me één track meteen op: Eilífligr (Oudnoords en Oudijslands voor eeuwig), fantastisch gebracht door Raphael De Cock:
https://triolog.bandcamp.com/track/eil-fligr
https://triolog.bandcamp.com/track/eil-fligr
De tekst is gebaseerd op het gedicht Vísur Vatnsenda-Rósu, dat in de 19e eeuw werd geschreven door de IJslandse dichteres Rósa Guðmundsdóttir. Of de tekst in Eilífligr volledig overeenkomt met het oorspronkelijke gedicht, is me echter niet helemaal duidelijk.
In 1960 componeerde Jón Ásgeirsson er muziek voor.
Hector Zazou en Björk maakten voor het prachtige album Chansons Des Mers Froides (Songs From the Cold Seas) uit 1994 een fantastische versie van het lied.
Visur Vatnsenda-Rosu zit al een kwart eeuw in de playlist die onze reizen naar de Highlands vergezellen en klinkt voor mij dus heel vertrouwd.
Visur Vatnsenda-Rosu zit al een kwart eeuw in de playlist die onze reizen naar de Highlands vergezellen en klinkt voor mij dus heel vertrouwd.
We luisterden naar deze prachtige song, ik wilde gerust het hele album laten horen maar er lag nog veel meer klaar.
Dit is een Amerikaanse ambient muzikant en producer die begon in 2012 met projecten als Temple of Algolagnia, Grey Light Shade en Mors Universa. Later dat jaar bracht hij muziek uit onder eigen naam.
Zijn debuutalbum Dark Corners verscheen in 2012 bij het Britse label Kalpamantra, gevolgd door Queen of Sheba (2013) en Gods Never Never Sleep (2014).
In 2015 sloot hij zich aan bij Cryo Chamber Records.
Zijn debuutalbum Dark Corners verscheen in 2012 bij het Britse label Kalpamantra, gevolgd door Queen of Sheba (2013) en Gods Never Never Sleep (2014).
In 2015 sloot hij zich aan bij Cryo Chamber Records.
Met het album Architects ontwikkelde hij zijn herkenbare dark ambient- en dronesound verder, met een meer experimenteel sounddesign en ritmische variatie. Later volgden bij het label Remnants (2015), Promethean (2017) en Advent (2020).
Diepe drones, industriële klanken en subtiele elektronische effecten vormen samen een beklemmende, bijna filmische sfeer. Luister zelf maar, een koptelefoon zorgt voor een intensere belevenis:
Wat het beluisteren van dit album nog intenser maakte was de Grüner Veltliner 2018 die Patsker had meegebracht.❤
Tot slot een interview met Randal Collier-Ford:
Isidore Genois liet ons om die reden enkele tracks horen uit Rude System van Ballistic Brothers uit 1997, A Love Supreme Part 1 & 2, een eigenzinnige ode aan de legendarische klassieker van John Coltrane.
De cd speelde tot het gaatje met het prachtige Silent Runnings als afsluiter.
Het album staat integraal op Bandcamp
Er staat een lange bijzonder energieke versie van My Favorite Things op.
This is fucking insane lees je in de comments...niets overdreven, dit is werkelijk geniaal.
Pitchfork geeft de maximum score:
Op VRT Max kan je kijken naar Chasing Trane: the John Coltrane documentary.
Wie meer Coltrane wil...
Bij dit schrijven ligt Indietronic 10 reeds een maand achter ons maar op het moment van de luisteravond zat dit er nog aan te komen.
Ik ging twee jaar terug in de tijd naar de achtste editie van Indietronic waar bààn op de affiche stond en er een fantastisch concert bracht.
Daar ging deze avond de naald op.
bààn is een Brussels duo bestaande uit Jean-Philippe De Gheest (voorheen de drummer van Mark Lanegan) en Pascal Paulus (werkte ook samen met Melanie De Biasio). Hun muziek wordt wel eens als jazz omschreven.
Maar die term dekt maar voor een deeltje de lading want we horen ook krautrock, ambient en psychedelische post-rock.
Shadowboxing is een geweldig album, ook bij Luminous Dash zijn ze overtuigd:
"Bààn heeft met Shadowboxing ingezet op het maken van een soundtrack voor een onbestaande film. We hebben hierboven onze ervaringen bij elk nummer zo concreet mogelijk proberen te beschrijven maar de realiteit is dat de ervaring van deze plaat vooral een kwestie van perceptie is. Zelf luisteren en ervaren is dan ook zonder meer de boodschap.
Bààn slaagt erin om met Shadowboxing, naast een intrigerend geluid neer te zetten, ook sterk visueel tot de verbeelding te spreken en dat is absoluut niet iedereen gegeven. Haal deze plaat in huis voor de desolate cover, de schitterende instrumentale nummers maar bovenal om even de vlucht te nemen in eigen hoofd."
Uitgebracht op W.E.R.F. en hier te beluisteren:
Patsker was aanwezig voor Gonzo circus:
Ik liet enkele tracks uit Gloed horen, uitgebracht op cassette in 2021, nu het cassettedeck hersteld is dient het gebruikt te worden!
Halfgeleider creëert met zijn modulaire synthesizer nostalgische lagen van gedetunede melodieën, samples van oude tapes en breakbeats die doen denken aan muziek van het Ninja Tune label en zorgt zo voor een modulaire reïncarnatie van triphop.
De cassette is uitverkocht maar staat gelukkig ook op Bandcamp:
Voeten werkt reeds twee decennia samen met Jef Aerts aka Beeldenstorm, check maar even hun Scaldis debuut uit 2006:
Ik zag Halfgeleider meerdere keren aan het werk, ik wilde hem echt wel op AntennA in 2023 en ja hoor, hij stond er en was één van de vele hoogtepunten van het festival:
Ik kan nu al meegeven dat Halfgeleider één van de artiesten is op Zijspoor#5 op 19 juni 2027.
Onnodig te vermelden dat Peter die al lang in huis heeft, dus gingen we de Zappatoer op.
Isidore merkte op dat de slottrack van het album, "We’re Havin’ A Freak Out!", inspiratie bracht voor Alice Cooper's Freak Out Song uit 1969.
Dat verhaal vraagt toch enige nuance, want Freak Out Song is eigenlijk een herwerking van Don't Blow Your Mind (1966) van Spiders, de voorloper van Alice Cooper.
Dat verhaal vraagt toch enige nuance, want Freak Out Song is eigenlijk een herwerking van Don't Blow Your Mind (1966) van Spiders, de voorloper van Alice Cooper.
Mogelijk haalde Alice Cooper de titel wel bij Zappa, beide artiesten zaten immers in dezelfde muziekscene en Frank Zappa was zelfs degene die Alice Cooper een platencontract bezorgde.
Zappa '66 Vol. 1: Live At TTG Studios is hier helemaal te beluisteren:
https://www.discogs.com/master/1635710-Institution-DOL-Our-Love-Can-Destroy-This-Whole-Fucking-World
Dit is het industrial- en power-electronicaproject van Barbie B., het alter ego van de Oostenrijker Matthias Beisl.
Het is een hard en agressief album, zeven nummers vol dreigende geluiden, vervormde stemmen en pure chaos schetsen een duistere apocalyptische wereld.
Een knap teaserke voor wie wil kennismaken met de muzikale strapatsen van deze vrolijke Oostenrijker:
Vooral de sterke sfeer en de samenhang tussen de nummers maken dit album bijzonder.
Afsluiter en titeltrack brengt onverwacht wat emotie en verstilling, als een laatste moment van berusting na alle verwoesting.
Hoe je de wereld vernietigd in vier minuten kan je hier horen:
Onrust is het project van de Kortrijkse Wendy Mulder, na 10 jaar EP's uit te brengen verscheen vorig jaar op het Belgische label Silken Tofu de dubbel-LP Arbores Nexus, het eerste volwaardige album.
Tantric Techno For The Restles zoals Wendy het zelf beschrijft.
Ik ben de tel kwijt hoe vaak ik Onrust live aan het werk zag...ook zij stond (samen met visueel kunstenaar Geert Lenssens) op AntennA '23.
Daar kocht ik mijn exemplaar van Arbores Nexus wat vrij vertaald 'verbonden bomen' betekent. Dit is geïnspireerd op de wood wide web, het ondergrondse myceliumnetwerk waarmee bomen met elkaar communiceren.
Het album ontstond grotendeels vanuit creatieve uitspattingen tijdens de lockdownperiode in 2020.
Het is een geweldige plaat vol hypnotiserende drony psychedelica, ritmische industrial en experimentele elektronica.
Het is een geweldige plaat vol hypnotiserende drony psychedelica, ritmische industrial en experimentele elektronica.
Deze avond luisterden we naar de originele versies op vinyl van Betula en Salix.
Hier kan je het album helemaal beluisteren en/of aankopen:
Een recensie door Patrick Bruneel op Luminous Dash:
"Onrust heeft haar eigen paarse wereldje ontworpen waarin haar tantrische, industrial aandoende techno met weerhaakjes zich kan ontvouwen tot de denkwereld van Mulder helemaal in haar muziek terecht kan.
Psychedelisch aandoende drones, bevreemdende samples, naar de dansvloer lonkende beats en dwarse industrialinvloeden worden zo verweven tot een stel lang uitgesponnen nummers die aanzetten tot mee wiegen, tot wegdromen.
Ze slaagt erin om haar publiek mee te voerden richting het wood wide web waarnaar de titel verwijst (te vertalen als ‘verbonden bomen’).
Het ondergrondse netwerk van mycelium dat allerlei vormen van flora met elkaar verbindt en laat communiceren, net zoals ze zelf als Onrust haar netwerk aanspreekt."
Voor het artwork op de hoes stond Wendy's levenspartner Wim Christiaens in.
De kan je kennen als Dr Green / DrGr33n, de underground DJ die reeds decennialang actief is in de Belgische alternatieve muziekscene.
Om af te ronden een Mixcloud die Onrust en Dr Green maakten voor Gonzo circus in 2017:
Voor nog meer fijne beats zorgde Stefaan, hij had de Britse elektronische artiest Alan Myson aka Ital Tek meegebracht, hij bracht met Mind Abandon dit jaar zijn achtste studioalbum uit.
Naast zijn eigen albums componeert hij ook muziek voor films, televisie, reclame en videogames.
Mind Abandon is een persoonlijk en introspectief werk. Het gaat over ouder worden, veranderingen in je identiteit en de verschuivende prioriteiten die het leven met zich meebrengt.
Mind Abandon is een persoonlijk en introspectief werk. Het gaat over ouder worden, veranderingen in je identiteit en de verschuivende prioriteiten die het leven met zich meebrengt.
De muziek weerspiegelt die gevoelens door uitersten op te zoeken: van donkere, zware en onheilspellende klanken tot hoopvolle, melodieuze en bijna zwevende passages. Soms komen die twee werelden samen in één compositie.
Op dit album experimenteert hij meer met zijn eigen stem.
Op dit album experimenteert hij meer met zijn eigen stem.
Niet als traditionele zang, maar meer als een extra geluidsbron.
Meer over dit album en Ital Tek lees je hier:
https://www.musicradar.com/sonic-worlds-and-new-album-mind-abandon
Meer over dit album en Ital Tek lees je hier:
https://www.musicradar.com/sonic-worlds-and-new-album-mind-abandon
We beluisterden enkele tracks van dit straffe album, uitgebracht op Planet Mu en hier helemaal te beluisteren:
Tot slot nog een recensie:
"Myson beschrijft dit als een introspectieve plaat, een manier om zijn aanpak te heroverwegen en een meer menselijke, onvolmaakte manier van creëren te omarmen.
Misschien, maar Mind Abandon is diepe en meeslepende muziek, het soort geluid waarin je kunt verdwalen. Als hij naar binnen gaat, neemt hij ons mee."
Maar ze zijn vooral bekend als Source Direct waarmee ze meer dan dertig EP's en een full album uitbrachten.
Deze avond luisterden we naar Intensity (1995) van X-Files, een echte underground-release uit de periode waarin intelligent drum & bass en atmospheric jungle zich volop aan het ontwikkelen waren, deze EP hoort zeker thuis in de meer verfijnde, diepe en atmosferische kant van de Britse jungle.
Psychedelische rock, occulte doom, black metal en dark ambient zijn kenmerkend voor hun muziek die eerder ceremonieel en hypnotiserend dan traditioneel metal gericht is .
We luisterden naar Procession dat vorig jaar werd uitgebracht op Consouling Sounds.
Not my cup of tea maar dat zal wel niemand verbazen. Met Stefaan, Bruno en Patsker lag het gehalte metal liefhebbers in The Blue Room deze avond bovengemiddeld hoog en werd Procession goed gesmaakt.
Staat integraal op Bandcamp, Things That Breathe Are Death en Tarantism (met gastzang van de Poolse Hekte Zaren), zijn twee tracks die mij toch wel kunnen bekoren:
De band bestaat uit Shazzula (Ex-Aqua Nebula Oscillator) die instaat voor zang, theremin en synths, Corvus von Burtle op gitaren, bas en keyboards, Marc De Backer en Michel Kirby op gitaren, drummer Bram Moerenhout en op bas VaathV. Die laatste ken ik van een heel fijne avond in de Antwerpse Palazzo ergens in 2019.
De recensies van Procession zijn unaniem lovend!
Onder deze moniker bracht Serge Timmers de laatste 15 jaar een zestigtal releases uit waarvan heel wat op zijn eigen label Zamp Makely.
Zo ook The Living Will Forever Haunt Us waar we deze avond naar luisterden, inspiratie voor dit album werd gevonden bij soundtracks van video’s waarin spookhuizen en verlaten panden worden verkend.
Patsker deed meer dan dit album aan ons voorstellen, hij schreef er een recensie over voor daMusic:
"The Living Will Forever Haunt Us ontpopt zich als een macaber, desolaat klankgebied waarin intense drones zich verweven met soundscapes die op het scherp van de snede zijn ontworpen. We krijgen een dark ambient soundtrack voorgeschoteld die blijft kleven.
Timmers probeert met stemmen en spookachtige effecten de mogelijke geesten uit hun domein te lokken. Geen levende doden, maar levende geesten die gevangen zitten in hun eigen dimensie en worden gestoord door signalen uit een andere wereld."
Timmers is meer dan muzikant, hij schrijft romans en maakt puzzelboeken:
En als dit nog niet volstaat stelde de man North Sea Drones samen, een compilatiealbum met 48! tracks waarvan de opbrengst gaat naar Te Gek!?, een organisatie die geestelijke gezondheid en psychische kwetsbaarheid bespreekbaar wil maken in onze samenleving.
Zijn vierde album wordt algemeen geprezen als een van de meest meesterlijke, genre-overschrijdende werken in de moderne elektronische muziek.
Hopkins is een klassiek geschoold pianist en werkte eerder samen met Coldplay, King Creosote en Brian Eno, zowel als muzikant en producer.
Echt wel een knap album, aanvankelijk meer techno gericht, maar na een tijdje laat Hopkins meer zijn klassieke muzikale achtergrond horen, met invloeden van Stravinsky, Ravel en Brian Eno.
Een album dat zowel geschikt is voor de dansvloer als voor aandachtig, introspectief luisteren, techno die uiteindelijk de dansvloer achter zich laat.
Enkele recensies:
Regykla is een nieuw Litouws muziek- en cultuurfestival dat bijzonder interessant is voor liefhebbers van psychedelische muziek, dark ambient, ritual music, folk, experimentele elektronica en alternatieve cultuur.
Wat het festival extra bijzonder maakt: het is opgezet door de mensen achter het legendarische Litouwse festival Mėnuo Juodaragis, dat dertig jaar lang een belangrijke ontmoetingsplaats was voor liefhebbers van Baltische folklore, paganistische cultuur en experimentele muziek.
De eerste editie van Regykla vond plaats van 31 juli tot 2 augustus 2026.
Wat het festival extra bijzonder maakt: het is opgezet door de mensen achter het legendarische Litouwse festival Mėnuo Juodaragis, dat dertig jaar lang een belangrijke ontmoetingsplaats was voor liefhebbers van Baltische folklore, paganistische cultuur en experimentele muziek.
De eerste editie van Regykla vond plaats van 31 juli tot 2 augustus 2026.
We luisterden naar het fantastische concert dat Onsturicheit en Ashtoreth daar brachten, een geweldige combinatie van modulaire elektronica, psychedelische drones, hypnotiserende ritmes en atmosferische gitaarpartijen..
De sjamanistische psychedelische geluidstrip is inmiddels online te beluisteren en/of aan te kopen:
De klassieker deze avond was Sigma uit 1993 van Waveshape.
Michael Neihs en Volker Jüngerich waren twee synthesizerliefhebbers die hun eigen elektronische geluidslaboratorium bouwden.
Ze begonnen al rond 1986 met experimenten, in 1990 richtten ze een eigen studio in, waar ze hun instrumenten permanent konden opstellen en uitgebreid konden experimenteren.
Hun muzikale inspiratie kwam onder meer uit de klassieke Berlijnse School, met artiesten als Tangerine Dream en Klaus Schulze. Maar ze wilden niet simpelweg die muziek imiteren.
Ze begonnen al rond 1986 met experimenten, in 1990 richtten ze een eigen studio in, waar ze hun instrumenten permanent konden opstellen en uitgebreid konden experimenteren.
Hun muzikale inspiratie kwam onder meer uit de klassieke Berlijnse School, met artiesten als Tangerine Dream en Klaus Schulze. Maar ze wilden niet simpelweg die muziek imiteren.
In een interview met Sonic Immersion vertelt Michael Neihs dat Sigma bijzonder spontaan tot stand kwam.
https://www.sonicimmersion.org/interview-with-waveshape
Het album werd grotendeels geïmproviseerd en live in de studio opgenomen. Er waren wel vooraf bepaalde kaders, zoals arpeggiators en sequencerpatronen, maar daarbinnen kregen de muzikanten veel vrijheid.
Het album werd grotendeels geïmproviseerd en live in de studio opgenomen. Er waren wel vooraf bepaalde kaders, zoals arpeggiators en sequencerpatronen, maar daarbinnen kregen de muzikanten veel vrijheid.
Alle composities op het album beginnen met de letter S. Dat inspireerde de groep om het album Sigma te noemen, naar de Griekse letter Σ.
Ook de hoes werd bewust ontworpen om eruit te zien alsof hij in steen was uitgehouwen.
Ook de hoes werd bewust ontworpen om eruit te zien alsof hij in steen was uitgehouwen.
Muzikaal kan je het album plaatsen als een overgang tussen de klassieke Berlijnse School en de meer experimentele elektronische muziek van de jaren negentig.
Die overgang hoorden we vorig jaar op de luisteravond toen ik van hun ander project Radium het album Arkos (1) Rückkehr Der Kosmischen Kuriere uit 1998 liet horen.
Sigma staat helemaal op YouTube, geen tijd om alles te beluisteren? Beperk je dan tot de tracks Sydnon, Schwerefeld en de titeltrack Sigma:
De alweer heel verrassende luisteravond zat erop, gezien dit schrijven lang op zich liet wachten komt de volgende er spoedig aan.
Antelias Musical Terveisiä
Bakerman
