De vele muziek die deze luisteravond gespeeld werd bracht heel wat duiding teweeg dus wordt deze review gesplitst in twee delen...
Ik ging van start met Akhet (Egyptisch voor hiëroglief), dat is het resultaat van een nachtelijke geïmproviseerde opnamesessie van Marc Verhaeghen, Dirk Serries en Paul van den Berg, met deze dubbel LP werd de 99e luisteravond afgetrapt.
Joost was iets vroeger, ik liet de laatste en de eerste track horen, die ik later op de avond, toen iedereen aanwezig was, nog eens speelde.
https://www.discogs.com/Akhet-Akhet/release/3206750
Bluesgitarist van den Berg werkte eerder met Serries samen voor de 3 Seconds Of Air albums en op The Amplifier Drone van Fear Falls Burning.
Marc Verhaeghen, vooral bekend van het elektro industrial project Klinik, bracht met Vidna Obmana de albums Gluttony en Greed uit en Dirk Serries zorgde voor wat extra sfeer op één track van Semblance voor het éénmalige project X10 van Marc Verhaeghen en Niki Mono).
Zowel Verhaeghen als van den Berg hadden bijdragen op Legacy en Spore van Vidna Obmana's Dante Trilogy.
De heren waren dus zeker geen vreemden van elkaar...
Tijdens het beluisteren viel het op, ondanks het een improvisatie betrof, dat de muzikanten heel goed samen spelen, de elektronische loops van Verhaeghen, de drones van Serries en de helse bluesgitaar van van den Berg, ze komen allemaal goed uit de verf.
Het getuigt van vakmanschap dat, terwijl op het eerste zicht iedere muzikant eigenzinnig zijn ding doet, uiteindelijk het eindresultaat een mooi geheel vormt.
Je zou dit krautrock kunnen noemen maar die term vind ik toch te beperkend voor wat de heren hier laten horen, niet in een vakje te stoppen is nog het grootste compliment zeker.
Op deze in 2011 door Tonefloat uitgegeven 2LP staan vier tracks, samen goed voor een klein uur fascinerende muziek.
Hier integraal te beluisteren:
https://tonefloat.bandcamp.com/album/akhet
Enkele uitgebreidere reviews:
https://www.kwadratuur.be/cdbesprekingen/detail/akhet_-_akhet/#.XGWDQ37vLBI
http://www.tokafi.com/news/akhet-akhet/
Vanwaar de Egyptische naamkeuze voor deze sessie komt is me niet duidelijk, misschien de psychedelische aard van de muziek...
Klinik bracht in 2003 ook al een, Berlijnse School gericht album uit met als titel Akhet.
https://www.discogs.com/Klinik-Akhet/release/216209
Club Mayz is het project van Gentenaar Matthias Yzebaert, de man bracht onlangs zijn derde album The Gift Of Surrender uit maar het was zijn vorige, Loneliness uit 2017 die in de player ging.
https://www.discogs.com/Club-Mayz-Loneliness/release/10460861
Velen grijpen tegenwoordig terug naar de synthpop sound van de eighties, niet allen slagen daarin maar hier lukt het wel, de vergelijking met Gary Numan werd terecht gemaakt.
De subtiele experimentele kantjes zorgen ervoor dat Loneliness geen copy-paste is van de muziek van 35 jaar geleden.
Het album heeft er hier ten huize al heel wat luisterbeurten opzitten, deze avond werd een deel ervan, door de meeste gasten met een goedkeurend oor beluisterd.
Uitgebracht bij Wool-E Discs:
https://wool-e-tapes.bandcamp.com/album/wed014-loneliness
Enkele reviews:
http://www.snoozecontrol.be/reviews/7087/
http://www.darkentries.be/nl/recensies/club-mayz-loneliness/ https://luminousdash.be/reviews/club-mayz-loneliness-wool-e-discs/
Matthias Yzebaert is actief in meerdere kunstdisciplines, meer info op zijn website:
https://www.studioyzebaert.com/
Richard Pinhas is een gitarist die reeds een halve eeuw actief is in de Franse alternatieve muziekscene en mag gerust een pionier worden genoemd.
http://richard-pinhas.com/
Met Hervé Picart en Heldon kompaan François Auger nam hij als Ose in 1978 het geweldige Audonia op.
De man bracht gedurende zijn lange carrière meer dan zestig albums uit, zowel solo als met zijn band Heldon.
Peter bracht één van zijn solo albums mee, Metatron uit 2006.
https://www.discogs.com/Richard-Pinhas-Metatron/release/1070343
Dit is een conceptalbum gebaseerd op de kabbala (Joodse mystiek), maar dat kan men gerust negeren, de muziek staat op zichzelf.
Dat Pinhas Robert Fripp als een voorbeeld ziet is duidelijk te horen.
Op dit album werkt Pinhas samen met o.a. Magma drummer Antoine Paganotti en ex-Heldon collega's Didier Batard, Patrick Gauthier en Alain Renaud.
Tussen de muziek door zijn er geluidsfragmenten te horen van William S. Burroughs, Philip K. Dick en Maurice Dantec.
Metatron bestaat uit een twee uur durende experimentele elektronische avantrock-soundscape dat je hier gedeeltelijk kan beluisteren:
https://cuneiformrecords.bandcamp.com/album/metatron
Bij de track Tikkun (Part 4): Gematria 52vs814 hoort deze video:
https://vimeo.com/9341316
Bill Tilland van All Music Guide:
"Richard Pinhas laat zien dat hij in staat is om een aantal van de meest geduchte maar opwindende sonische bouwwerken te reconstrueren die ooit door sterfelijke oren zijn gehoord".
Enkele reviews:
https://www.allaboutjazz.com/metatron-richard-pinhas-cuneiform-records-review-by-john-kelman.php
https://www.allmusic.com/album/metatron-mw0000561510
Ik liet het tempo wat zakken met de meest recente van AdHd, de opmerkelijke IJslandse band.
https://www.discogs.com/artist/3988033-ADHD-2
Ze toerden vorige week door België en op één van die concerten kocht ik AdHd 7, hun nieuwe album.
Op hun concerten baseren ze zich op tracks van vooral hun recentste album waarmee ze al improviserend aan de slag gaan, van subtiel en sfeervol tot krachtig en energiek.
Tijdens hun concert hoorde ik enkele nieuwe fantastische nummers en die staan dus op hun zevende album.
Hun muziek is zo uniek dat die in geen enkel vakje in te delen is.
Jazz voor mensen die niet van jazz houden wordt door sommigen gezegd.
Psychedelische indie-jazz komt wellicht nog het meest in de buurt.
https://www.youtube.com/watch?v=oGwImlmbXVs
https://www.youtube.com/watch?v=Cw4eotdbXIM
AdHd is afkomstig uit Reykjavík en vond zijn oorsprong op een bluesfestival in 2007 in het IJslandse vissersstadje Höfn í Hornafirði.
De broers Óskar Guðjónsson en Ómar Guðjónsson hadden een gezamenlijk muzikaal verleden bij de funk band Jagúar, met Davíð Þór Jónssonen en Magnús Trygvason Eliasseneppe erbij was AdHd een feit.
Hun groepsnaam haalden ze bij de gelijknamige hyperactieve gedragsstoornis waaraan ze naar eigen zeggen allen wel een beetje kenmerken van hebben, de oorspronkelijke naam zou dan ook ADHD800 zijn.
Voor een concert mediteren de leden samen, uit eigen ervaring weet ik dat ze na een concert graag een paar stevige tripels drinken!
Hun eerste album won in 2009 meteen de Icelandic Jazz Album of the Year op het Icelandic Music Awards gebeuren, zowat de tegenhanger van onze MIA's maar dan met kwalitatieve muziek.
Hun muziek is heel emotioneel, een dynamische mix van melancholie, psychedelica, vrolijkheid, ingetogenheid, soms krachtig luid, dan weer sfeervol zacht.
Óskar Guðjónsson is een geweldige saxofoon speler die naast heel wat solowerk ooit nog bij de legendarische fusion band Mezzoforte speelde en ook actief is bij het fenomenale Malamute van Jim Black.
Gitarist Ómar Guðjónsson, (de IJslandse Bill Frisell) bracht naast AdHd minstens 6 soloalbums uit en werkte reeds samen met een resem andere muzikanten.
Toetsenist Davíð Þór Jónssonen werd voor dit zevende album vervangen door Tómas Jónsson, ik zat zondag letterlijk op zijn vingers te kijken en die deed het geweldig!
Magnús Trygvason Eliasseneppe is nog steeds de drummer en tevens actief in heel wat andere IJslandse bands, wegens ziekte werd hij voor een deel van de concerten in België vervangen door de Deense drummer Jeppe Gram, o.a. bekend van het Jeppe Gram Kvartet.
Met uitzondering van de toetsenist spelen tevens alle AdHd leden in de IJslandse jazzpopband Geislar.
Ik had een exemplaar van "7" meegebracht voor Patsker en Joost, we luisterden naar de helft van de CD, ik had hem zelf nog niet beluisterd maar aan de nieuwe songs te horen de dag ervoor verwachtte ik het beste.
AdHd 7 is wederom een sterk album, het tweede nummer, Bacalau, één van de toptracks, heeft een melancholische stemming dat mede door het toetsenwerk als psychedelica kan worden bestempeld.
Geen zwakke momenten op deze plaat, nummer 6 Stulli springt er wel uit door het fantastische orgelwerk (Ray Manzarek is niet veraf), de melodische saxpartij, dat net niet teveel snerpende gitaargeluid, één van hun beste nummers ooit dat heel abrupt eindigt... de hit van het album!
Een live versie:
https://www.youtube.com/watch?v=pVrNiAxqwUU
Het fysieke album is (met uitzondering van de concerten) nog niet te koop, staat ook nog niet op hun Soundcloud, wie niet wil wachten kan via streaming toch al eens proeven:
https://geni.us/adhd7?fbclid=IwAR0gsJ7HXFKy3oBpnt0r5bCmDhLOPP5NyAduV3g_uEyHplNQTn3pVp0rlDU
https://www.facebook.com/AdHd.is/
Zondag na het concert vroeg ik aan hun tourmanager hoe het toch komt dat er zoveel kwaliteit uit het Hoge Noorden komt, zijn antwoord: The long winter evenings are very inspiring...
Meer over de band op hun Facebookpagina:
https://www.facebook.com/pg/AdHd.is/about/?ref=page_internal
Voor wie het nog niet helemaal begrepen heeft, een deel van de beschrijving van de band zoals die te lezen is op hun website:
"Het is bijna onmogelijk om hun concerten via traditionele muzikale parameters te beschrijven.
Een
performance door deze vier Vikingen is altijd een allesomvattend
ritueel, een toverdrank, een bezweringsdans, een fenomeen van de
natuur.
Wanneer toetsenist Tómas Jónsson, gitarist en bassist Ómar Guðjónsson, saxofonist Óskar Guðjónsson, en drummer Magnús Trygvason Eliasseneppe
op het podium staan, zal de gewone Midden-Europese sterveling op zijn
minst een vaag gevoel krijgen van hoe de eilandmensen in het uiterste
noorden van Europa in staat zijn om de lange en ijzige winters door de
eeuwen heen te overleven. - Ze produceren gewoon hun energie uit
zichzelf.
Deze ongebreidelde stroom van menselijke vibratie, die alle
perimeters van het genre opheft en zowel jazzfans als rockfans en
ravers fascineert, volgt een heel oud menselijk verlangen, wiens
non-verbale impuls ouder is dan welke taal ook en toch volledig is
geworteld in het heden.
Het "gesamtkunstwerk" AdHd kan niet helemaal in woorden worden uitgedrukt.
Deze sublieme tijdloosheid in het hier en nu kan alleen worden ervaren."
https://adhdiceland.com/?fbclid=IwAR09ZMSqJwWwJsthAC-SzS9FymDPiphRa4YOkGLCYY3MtMzSO7cMrC3NYNQ
Er zou een documentaire komen maar tot dusver blijft het bij deze trailer:
https://www.youtube.com/watch?v=eK4l53AUMBs
Tot slot een link naar hun Soundcloud pagina:
https://soundcloud.com/adhdisland
The Journey van Frame was het volgende dat we beluisterden, dat is een project gestart in 1992 van de Italianen Eugenio Vatta en Andrea Benedetti.
Het album is samengesteld uit tien soundscapes die zich richten op stilte.
Frame creëert iets tussen cinema en een concert; een soort live soundtrack.
Er werd uitgegaan van het idee om de sfeer van een bioscoop in een muziekshow opnieuw te creëren, zoals dit gebeurde tijdens de dagen van stille films met orkesten die in realtime tijdens de films speelden.
In de loop der jaren hebben Vatta en Benedetti veel materiaal opgenomen om te bewerken voor The Journey die ze speciaal maakten voor het arctic ambientlabel Glacial Movements waar eerder ook al Dirk Serries, Bvdub, Rapoon, Loscil, Aidan Baker, Machinefabriek, Scanner, Murcof, Paul Schütze, Eraldo Bernocchi en nog veel andere sfeermakers albums uitbrachten.
Je zou denken dat een label als Glacial Movements zijn basis ergens heeft ten hoogte van de Noordpoolcirkel maar nee hoor, dit label wordt gerund in Rome door de Italiaan Alessandro Tedeschi aka Netherworld.
https://www.discogs.com/label/66779-Glacial-Movements-Records
The Journey is een bijzonder sfeervol ambient album, eentje om op winteravonden onder de koptelefoon te kruipen, een auditieve duik in een verstilde ijswereld verlicht door een blauwe maan.
De hoes vat de sfeer van het album perfect samen.
Ik liet de laatste drie tracks horen, Biosphere komt bij momenten in de buurt, bepaalde klanken en vooral de sfeer waarin deze muziek baadt voelen heel "noordelijk" aan.
Het album is integraal te beluisteren maar je zal geen spijt hebben als dit plaatje in je schap staat.
Tijdens het schrijven van dit verslag staat deze CD nu al even op repeat...
https://glacialmovements.bandcamp.com/album/the-journey
Patsker serveerde er een lekkere Tóth Ferenc Kékfrankos uit 2014 bij.
Een recensie op Toneshift:
https://toneshift.net/2019/02/06/the-journey-by-frame/
Van Frame werden onlangs nog enkele tracks gespeeld in het uitstekende zondagavond radioprogramma X-Ray, onder het motto Muzikale Straling Tot Middernacht biedt samensteller Bob Rusche een forum aan genres zoals ambient en neo-klassiek, een hoge aanrader!
https://www.concertzender.nl/programma/xray_491821/
https://www.concertzender.nl/x-ray/
Van een stijlbreuk meer of minder heeft hier nog niemand last gehad dus was het volgende wat ik liet horen het folkalbum Parallelograms uit 1970 van Linda Perhacs.
https://en.wikipedia.org/wiki/Parallelograms_(album)
Zij was een tandarts die op een dag filmcomponist Leonard Rosenman als patiënt over de vloer kreeg, toen die hoorde wat ze in haar mars had, mocht ze ineens de studio in.
Het album werd echter geen succes, er werd nauwelijks promotie voor gemaakt en...het ging de vergetelheid in.
Linda zei de muziekbusiness vaarwel en werkte haar leven lang verder als tandarts, bijna niemand wist dat ze een prachtige en zéér originele LP had gemaakt vol schitterende songs met knappe arrangementen hier en daar gekruid met wat psychedelica...stel je voor dat nu niemand Joni Mitchell zou kennen...?
Maar in de loop der jaren werd het album her en der opgevist en vooral door Julia Holter terug onder de aandacht gebracht.
Vanaf dan ging het snel, Parallelograms kreeg een heruitgave op CD en werd zo geheel terecht door een groot publiek in de armen gesloten.
https://kickingthehabit.nl/artikel/linda-perhacs-veertig-jaar-terug-twijfelde-ik-over-het-muzikante
In 2014 volgde na 44! jaar de opvolger The Soul of all Natural Things.
https://www.discogs.com/Linda-Perhacs-The-Soul-Of-All-Natural-Things/master/649394
In 2016 bracht ze ook nog een single uit, The Dancer, de voorloper van haar derde album in 2017 I'm A Harmony, het niveau van 1970 wordt echter niet meer bereikt...
https://lindaperhacs.bandcamp.com/
https://www.discogs.com/Linda-Perhacs-Im-A-Harmony/master/1351678
Enkele jaren zag Carl dat ik Parallelograms had gekocht en die wou dit wel eens horen dus liet ik deze avond enkele tracks horen, Carl zelf werd er niet echt warm van maar de meeste aanwezigen waren er wel voor te vinden.
Een review:
https://pitchfork.com/reviews/albums/6521-parallelograms/
Ik schafte me bij Dune Records de versie uit 2008 aan waarop bonustracks en een interview staan waaronder het wondermooie If You Were My Man.
https://www.discogs.com/Linda-Perhacs-Parallelograms/release/11634798
https://www.youtube.com/watch?v=c6GHUq8eRto
Het album staat integraal op YouTube en Bandcamp:
https://www.youtube.com/watch?v=iXBd-SjQxpQ
https://lindaperhacs.bandcamp.com/album/parallelograms
Bjorn Gorissen ontpopt zich, éénmaal het zonlicht plaats ruimt voor maneschijn, tot Hellstorm Of Flaming Nothingness, zijn drone moniker dat reeds een aantal jaren actief is in de Belgische minimal drone scene.
https://www.facebook.com/Hellstorm-Of-Flaming-Nothingness-368757286638670/
Na een track op een verzamelaar van het online muziek magazine Merchants Of Air en een handvol digitale EP's verscheen er in 2018 Sattva, een volwaardig album.
https://www.discogs.com/Various-Merchants-Of-Air-Year-One/release/7535048
Sattva kwam tot stand na een moeilijk jaar waardoor HOFN en zijn naasten gingen, het resultaat is een rustig maar aardedonker album waar je niet vrolijk van wordt, wat bij dit soort drone muziek sowieso nooit het geval is.
De zeven tracks onderga je bij voorkeur in het donker met koptelefoon op om jezelf helemaal te verliezen in de duistere wereld waarin Hellstorm Of Flaming Nothingness vertoeft.
De sfeer en sound zitten goed op Sattva, op de bandcamp pagina wordt aangegeven dat alles in één take werd opgenomen, geen overdubs, geen mastering...dat verklaart wellicht waarom de tracks nogal abrupt eindigen, bij bepaalde nummers wou ik nog wat verder "dronen", nog wat langer vertoeven in de desolate sfeer waarin je werd binnen gezogen.
Gorissen is een bescheiden man en heeft geen ambitie om zijn muziek fysiek uit te brengen, alhoewel...ik sprak hem onlangs en wie weet zit er toch wel een heel gelimiteerde en originele uitgave aan te komen...
Het album is hier te beluisteren en aan te kopen, zoals eerder aangegeven, enkel digitaal aan te schaffen, iedere ontvangen Euro gaat integraal naar Gnadenhof Melief, een dierenasiel dat Gorisson een warm hart toedraagt en waar hij tevens vrijwilliger is.
https://hellstormofflamingnothingness.bandcamp.com/album/sattva
https://www.meliefanimalsanctuary.org/
De man maakt ook muziek onder de alias Pask, naar eigen zeggen True Belgian Fucked-up Noise:
https://pask.bandcamp.com/
Isidore Genois had een fijne remix meegebracht die Formwandler (zie vorig verslag) maakte voor Indian Summer van Lounasan, klonk goed maar helaas...voorlopig nergens te beluisteren.
De rest van het verslag van luisteravond 99 volgt spoedig...
Antelias Musical Terveisiä
Bakerman
Met Color In The Zoo van Inwolves werd de luisteravond afgetrapt.
Avontuurlijk, eclectisch en het experiment niet schuwend komen zowat alle mogelijk denkbare sferen en genres aan bod op de tweede van de band.
Karen Willems en co trekken zich duidelijk niets aan van muzikale grenzen en daar hou ik wel van.
Ik laat de lovende woorden over aan Philippe De Cleen en Guy Peeters:
http://www.writteninmusic.com/alternative/inwolves-color-in-the-zoo/
http://enola.be/muziek/albums/29352:inwolves-color-in-the-zoo
De LP Lag hier al even klaar om gedraaid te worden op de luisteravond.
In april reeds van vorig jaar werd het album voor het eerst voorgesteld tijdens Ha'Fest waar ik mijn exemplaar kocht.
Color In The Zoo is een bijzondere plaat, binnen een paar decennia zal die nog even sprankelend klinken, dergelijke muziek verveelt nooit, o.a. hier te beluisteren en/of aanschaffen:
https://inwolves.bandcamp.com/album/color-in-the-zoo
Enkele tracks op YouTube:
https://www.youtube.com/watch?v=NiHQO9nubs4
https://www.youtube.com/watch?v=QmRRsOUgKS8
https://www.youtube.com/watch?v=q6FCIR28yB4
Op 1 maart zijn Inwolves samen met Slumberland te zien in de Eeklose N9:
https://www.facebook.com/events/342665759618704/
De eerste luisteravond van het jaar gaat steevast gepaard met hapjes en van die wijntjes waar pareltjes in rond dwarrelen.
Wat konden we daar beter bij beluisteren dan Wintergrooves high 5 van Isidore Genois? Een 3 CD mix met een Cocktails, Dinner en Dance CD die garant staan voor bijna 4 uur luisterplezier van het allerhoogste niveau!
Enkele namen: Faust, Stereo Action Unlimited, Richard Cheese, Alphawezen, Hugo Montenegro, The Chakachas, Bertrand Lubat, Thievery Corporation, The Big Cheese All Stars, Jazzanova, The Irresistible Force, Annette Peacock, 101 Strings & Les Baxter, Rouge Rouge, Blue Six, Francois Breant, Celi Bee & The Buzzy Bunch, Seigen Ono, Ekseption, Bobby Montez, Lounasan, Mother Earth, Ian Lynn, Claudine Longet, Aerodyn, Gus Gus, Jimpster, Ken Thorne, Zero 7, Onsturicheit, Deuter, Blade Runner Soundtrack, Snowboy, Kimiko Kasai, Dreun, The Durutti Column, Bruno Nicolai, The KLF, Colonel Bagshot...enz.
Dit alles werd sterk gekruid met de nodige ongein door Isidore Genois "for your listening pleasure".
Om wat in de stemming te komen, de Wintergrooves 4 van vorig jaar staat nog steeds online, hou deze Mixcloud pagina in het oog!
https://www.mixcloud.com/zoll-twentythree/isidore-genois-presents-wintergrooves-4-you-mix-1-cocktails/
Carl smeerde de kelen met een lekkere fles Milonga Mendoza Malbec en Stefaan deed hetzelfde op muzikaal gebied door ons Future Sound Of Jazz 14 uit 2018 voor te schotelen.
https://www.discogs.com/Various-Future-Sounds-Of-Jazz-14/release/12477667 https://www.forcedexposure.com/Catalog/va-future-sounds-of-jazz-vol-14-2cd/COMP.515CD.html
De superbe reeks verzamelaars van het Duitse Compost Records dat dit jaar tevens 25 jaar bestaat.
https://compost-rec.com/artist
Oprichter Michael Reinboth nam de samenstelling van de eerste 13 voor zijn rekening maar geeft de fakkel nu door aan Benjamin Fröhlich & Tom Bioly aka Permanent Vacation en die doen dat
uitstekend!
Deze dubbelaar is opnieuw een doorsnede van het beste wat house, triphop, techno, jazz, downbeat en zelfs disco te bieden heeft.
De eerste track Breezin’ van Basil Hardhaus
meende ik te kennen van andere verzamelaars, kwam me zo bekend
voor...nu ik dit verslag schrijf weet ik dat Breezin’ op één van de vele
cassettes staat die ik destijds opnam van de radio...
https://www.youtube.com/watch?v=XAF2wuXBGA8
Favoriete track van Stefaan, Roman Flügel – Song With Blue:
https://www.youtube.com/watch?v=d58aCMDa_AU
28 tracks die hier te beluisteren zijn:
https://compostcompilations.bandcamp.com/album/future-sounds-of-jazz-vol-14
Nog beter is het om deze dubbelaar te bestellen bij je favoriete platenboer, ja ik steun de boeren:
https://www.facebook.com/dunerecordsgent/
Johan "Den Elder" hield het niveau hoog door Ólafur Arnalds zijn meest recente re:member in de player te schuiven.
https://www.discogs.com/Ólafur-Arnalds-Remember/master/1412623
Het is een gewoonte geworden en zeker geen evidentie voor de IJslander om steeds een meesterwerk af te leveren maar het is toch wel weer van dattum.
Het was van For Now I Am Winter uit 2013 geleden dat er nog een volwaardig soloalbum verscheen, enkele soundtracks en de improvisatie sessie Trance Frendz met Nils Frahm niet meegerekend.
Ik kan me helemaal vinden in de recensie van Dansende Beren:
http://www.dansendeberen.be/2018/08/24/olafur-arnalds-remember-complexiteit-die-vanzelfsprekend-lijkt/
De helft van de CD werd beluisterd, Johan zijn favoriete track Brot:
https://www.youtube.com/watch?v=Sx_Wz0DSKE4
De rest staat eveneens op YouTube:
https://www.youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_nUpu-VvrGBxwsDSgFcmGrMf2qYMkOpkZA
Ólafur Arnalds komt op 24 februari naar het Koninklijk Circus in Brussel, abonnees van De Morgen kunnen een gokje wagen:
https://voordelen.demorgen.be/olafur-arnalds-win-duotickets-24-02
Karibu Orchestra is een
jazz gezelschap uit Maldegem dat vorig jaar in eigen beheer hun debuut
album Music Over The Ruins uitbracht.
Een straffe plaat die gemasterd werd in de Gentse Jerboa studio.
https://www.discogs.com/Karibu-Orchestra-Music-Over-The-Ruins/release/12773018
Het was Patsker Omaer Beguin die ons met deze fijne ontdekking liet kennis maken en hier legt hij uit waarom:
https://www.luminousdash.com/portfolio-items/karibu-orchestra-music-over-the-ruins-eigen-beheer/
Nog twee recensies op Dark Entries en Indiestyle:
http://www.darkentries.be/nl/recensies/karibu-orchestra-music-over-the-ruins/
https://www.indiestyle.be/album-reviews/karibu-orchestra-cirkelt-te-veel-in-
het-rond-op-music-over-the-ruins
Integraal op Bandcamp:
https://karibuorchestra.bandcamp.com/releases
Slow In Motion werd reeds in 2017 op de wereld los gelaten, Nathan Daems van Black Flower zijn commentaar hierop: Wow! Vet !
https://www.youtube.com/watch?v=A-azkKuk6TY
Wie Karibu Orchestra live wil zien, 7 maart in de Gentse Kinky Star:
https://www.facebook.com/events/1947311765324445/
Een
deel van het album werd beluisterd en de uitmuntende Sághegyi
Chardonnay Barrique uit 2011 die Patsker mee had was een prima wine pairing!
Het Meetjesland leek wel de rode draad vanavond want na Karen Willems en Karibu Orchestra was ook Liz Aku van de partij.
https://www.lizaku.com/
https://fuzz-mag.be/nieuws/24625/belgische-soulzangeres-liz-aku-releaset-op-berlijns-label
Als gewezen zangeres van Delavega, Sweet Coffee en The Internationals zou ze zeker een belletje moeten doen rinkelen. (Ik zou later op de avond de klassieker Surely van Delavega draaien) https://www.youtube.com/watch?v=VuODY6REfJ4
Twee jaar geleden was ik met Carl bij de try-out voor haar op stapel staande album Ankhor in CC Arscene, ondanks ze wat ziekjes was die avond, was ze toch zo professioneel om een knap concert te geven en de propvolle zaal te laten genieten van haar geweldige soulstem.
https://www.arscene.be/ars_archief.php?jaar=2017&id=273
Ankhor werd enkele maanden later uitgebracht bij het Berlijnse befaamde label Sonar Kollektiv van Jazzanova.
http://www.sonarkollektiv.com/artists/#
Een knap album met bijdragen van o.a. Lander Gyselinck, Bram Weijters en Bart Maris en eveneens gemasterd bij Jerboa.
https://www.jerboamastering.com/
Meer info is te lezen in de reviews:
http://www.cuttingedge.be/muziek/liz-aku-ankhor
http://www.writteninmusic.com/electronic/liz-aku-ankhor/
Voor de uitstekende maar naar mijn mening iets te korte single Seasons Change, kreeg ze de hulp van het Canadese producersduo Potatohead People.
https://www.youtube.com/watch?v=drnOYa9tJQA
Ondanks dit een uitstekend album is dat werd uitgebracht door een bekend label zijn er toch nog enkele exemplaren te koop, hier ten huize heeft de CD heeft er al heel wat luisterbeurten opzitten...
https://lizaku.bandcamp.com/album/ankhor
Steve D'Agostino is een veelzijdig componist en producer, te merken aan de resem samenwerkingen met Soft Cell, Depeche Mode, The Bonzo Dog Doo-Dah Band, Steve Janssen, David Sylvian, Egg Eggs, Dalis Car (Peter Murphy & Mick Karn), Zebu!, The Jon Spencer Blues Explosion, Barry Adamson, Thurston Moore, Heaven 17 en vooral John Foxx.
Onder de moniker Low 948 bracht hij in 1995 het ambient tech-dub album Paccarisca uit.
Peter had het uitstekende idee ons deze onbekende ambient parel te leren kennen.
https://www.discogs.com/Low-948-Paccarisca/release/630591
De sound doet denken aan Bobby Bird zijn Higher Intelligence Agency, wat altijd een goede referentie is.
https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=BDElpChW-FI
https://www.youtube.com/watch?v=gfj0UUeaWiE
Er
werd maar een deel van dit sublieme album gedraaid maar tijdens dit
schrijven werd het twee keer beluisterd, de 4 tracks staan immers integraal op
YouTube.
Ook The Orb komt aardig in de buurt, luister zelf maar:
https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=q_aOQ3vsXMs
https://www.youtube.com/watch?v=1IAf2uHc2tA
Volgens deze review zou Paccarisca een samenwerking zijn met ene Stewart Louis de Cannonville:
http://www.altersonicsound.com/release/paccarisca
Uitgebracht door het Londense technolabel Kicking Records maar het zou ook niet misstaan hebben in de em:t Records catalogus.
Stefaan had onze favoriete zwarte hond meegebracht.
The Black Dog dat dit jaar 30 jaar bestaat, is er met de jaren niet minder productief op geworden, in 2018 brachten ze het techno album Post -Truth, 7 digitale releases in hun Conspiracy Tapes reeks, en het meer ambient gerichte Black Daisy Wheel uit.
Die laatste ging de player in.
https://www.discogs.com/The-Black-Dog-Black-Daisy-Wheel/release/12048502
Ondanks de hoge productiviteit blijven de heren superieure muziek uitbrengen, ook deze is een voltreffer.
Dit is geen warme ambient om bij weg te dromen, daarvoor is de sfeer te somber, af en toe sluipen er een paar beats door de mazen van het ambienttapijt maar lang duurt het niet tot die opgeslokt worden in de donkere sfeer waarin dit album baadt.
Cognitive Dissident zou niet misstaan op de soundtrack van een dystopische film:
https://www.youtube.com/watch?v=3w4LOynQGzM
Op de slottrack Tell Me What You Remember doet Emika mee, het kind heeft er wellicht iets aan overgehouden want haar laatste album is genaamd: Falling In Love with Sadness...
https://www.youtube.com/watch?time_continue=207&v=MmmGc_pv45o
Het volledige album staat op YouTube
https://www.youtube.com/playlist?list=PL0Zp9x4z5krYT-7DOEK8MAgCcbIlcG7Id
Alsook Post -Truth en tot nu toe alle 8 verschenen Conspiracy Tapes!
https://www.youtube.com/playlist?list=PL0Zp9x4z5krYFu-H40_FRM-9DRJO_o0n_
https://www.duststore.com/products/conspiracy-tapes-rmx
https://www.youtube.com/playlist?list=PL0Zp9x4z5krYjeLH3jBIa6JoAfwlFBw_l
Een korte recensie:
http://www.dmcworld.net/reviews/black-dog-black-daisy-wheel-post-truth-dust-science/
Meer info over The Black Dog:
https://www.theblackdogma.com/
Isidore had nog een straf nummer mee van Formwandler en dat is een zijproject van ARtroniks die met exp. 23-7 de techno richting inslaat.
https://soundcloud.com/formwandlermusic/exp23-7?fbclid=IwAR0YPr-iGwuvEAo0_21srrCtNNEqiuil3cQhKbBifebdMvx-htI9xUKtSH8
Mister Genois was helemaal van de wereld na het bekijken van de clip, Destiny van Zero 7, het nummer ingezongen door Sophie Barker en Sia Furler dateert uit 2001 maar het was deze opmerkelijke live versie waar we naar keken.
Heel wat schoonheid op het podium maar het is ons vooral om de muziek te doen en die is inderdaad fantastisch, let op het prachtige toetsenwerk van Eddie Stevens rond 4:00.
Zero 7 feat. Sia Furler & Sophie Barker:
https://www.youtube.com/watch?v=fdIpY3vfNYI
Een live versie van Sing It Back van Moloko werd ook bekeken en hier laat Eddie zich pas helemaal gaan.
Moloko playing Sing it Back at Pinkpop 2004:
https://www.youtube.com/watch?v=Z06gUeqUpeo
Meer over de man:
https://en.wikipedia.org/wiki/Eddie_Stevens
Ik weet niet meer hoe ik erbij kwam, misschien inspireerde de badjas van Eddie Stevens mij, maar ik liet de geweldige nieuwe single Claudia Schwiffer van Gestapo Knallmuzik horen:
https://www.youtube.com/watch?v=wV4nc2PuD8g
Deze maffe Kempenzonen zingen hun teksten met opzet in "Jean-Marie Pfaff-Duits".
The Blue Room gasten lagen allen in een deuk dus gooide ik er nog enkele tracks bij zoals Ich Habe Nicht mit ein Ander Gemoald en Twaletpapier Gescheurdt uit hun debuut Ahrsvochtkonzentrat:
https://www.youtube.com/watch?v=eYPvbAReVw4
https://www.youtube.com/watch?v=0q7gk39tT1c
https://www.discogs.com/Gestapo-Knallmuzik-Ahrsvochtkonzentrat/release/8689520
Ik hield het niveau nog even op "onderbroek" met uit hun tweede album Smegmapaté, Angela Merkel en Wir gehen von Grond (Mit ein Fliegtaug gemaakt von Strönt):
https://www.youtube.com/watch?v=pT2q0uxyQpk
https://www.youtube.com/watch?v=bWXo8Ttwg8E
Gestapo Knallmuzik doet het heel goed bij het studentenvolkje, getuige dit fragment, "einen möntage von "Wir Gehen von Grond" auf das Student-Kikof ins Ghënt!":
https://www.youtube.com/watch?v=5kD3ML-Q2Y0
https://www.discogs.com/Gestapo-Knallmuzik-Smegmapat%C3%A9/release/8689541
Als uitsmijter deze Sabin und Frank uit hun derde album Beffn Ist Boffn Das Du Nicht Musst Baffn!:
https://www.discogs.com/Gestapo-Knallmuzik-Beffn-Ist-Boffn-Das-Du-Nicht-Musst-Baffn/release/8689551
https://www.youtube.com/watch?v=DOkd530O2BQ
Gestapo Knallmuzik brengt hun muziek uitsluitend digitaal uit, hun drie albums bieden ze gratis aan op Bandcamp:
https://gestapoknallmuzik.bandcamp.com/
Hun vierde album komt eraan en op 21 februari doen ze een try out in de Gentse Charlatan, wie zich geroepen voelt om te gaan, te laat! Deze ochtend gingen de laatste tickets de deur uit...Ausferkauft!
https://www.facebook.com/events/1995050557280384/permalink/2006403776145062/
Voor wie er de 21e niet bij kan zijn, deze dokümentar en recensies op Dansende Beren en Indiestyle:
https://www.youtube.com/watch?v=_SSYHICXgYQ
http://www.dansendeberen.be/2018/02/16/gestapo-knallmuzik-charlatan-voormalige-panflieters-rooskleurige-toekomst/
http://www.indiestyle.be/live/complete-waanzin-met-gestapo-knallmuzik-op-katerfestein
In 2017 stonden ze op Pukkelpop en ze kondigden dat op deze manier aan:
https://stubru.be/music/isditdegrappigstefestivalaankondigingvan2017
In Nederland hebben ze het blijkbaar niet goed begrepen...
https://focus.knack.be/entertainment/muziek/ophef-in-nederland-over-belgische-pretband-gestapo-knallmuzik/article-normal-1139507.html
Het was ondertussen na middernacht en de verjaardag van Johan "Den Elder" was een feit dus trok die een lekker flesje Antonio Alcatraz Crianza 2015 Rioja open.
Terug naar de serieuze muziek met Jérôme Mardaga, een muzikant uit Luik die in diverse indiebandjes speelt en die met zijn Thamel project de electronische toer op gaat.
Na in 2017 de cassette Duna uit te brengen, is er nu Prairie Blanche, een 12" dat net als zijn debuut wordt uitgebracht door het eveneens in Luik gevestigde label Koridor.
Mardaga vindt inspiratie in zijn reizen en de natuur, dit resulteert in warme ambient muziek vol sfeer.
Vooral op Duna is dit het geval, de cassette is helaas uitverkocht, wel hier te beluisteren:
https://koridor.bandcamp.com/album/thamel-duna
Prairie Blanche is ritmischer maar ambient blijft toch de hoofdmoot, in ieder geval een knappe release!
Wel wat jammer dat dit enkel op vinyl verschijnt, ambient laat zich naar mijn bescheiden mening het best beluisteren zonder dat je halfweg uit de trip wordt gehaald om de plaat te draaien...aan de voorverkoop te zien houdt dit de muziekliefhebbers niet tegen, vanaf 25 februari verkrijgbaar en nu reeds bijna uitverkocht:
https://koridor.bandcamp.com/album/prairie-blanche
Het was een uitbundige luisteravond tot nu toe, ik zag dat Peter N'Existe Pas! uit 1979 van Daevid Allen bij had en dat was meteen de klassieker van deze avond.
Van de muzikanten die meewerkten aan dit album is Chris Cutler de bekendste naam.
https://www.discogs.com/Daevid-Allen-N-Existe-Pas/release/510191
De frontman van Gong is hier al meermaals gepasseerd, Daevid Allen treedt sinds maart 2015 uitsluitend nog op in het hiernamaals...
https://classicrockmag.nl/nieuws/in-memoriam-daevid-allen/
http://universityoferrors.com/news.html
http://www.daevidallen.net/daevidallen/index.html
https://en.wikipedia.org/wiki/Daevid_Allen
N'Existe Pas! was zijn vijfde solo cd, voor veel mensen zal deze muziek wat te esoterisch klinken maar wij waren er helemaal voor in de mood.
Veel glissando, improvisatie en free-jazznummers op dit album maar ook rustige tracks zoals It's A Fine Air For Fliss, met of zonder kruidensigaret... een prachtig nummer:
https://www.youtube.com/watch?v=Mbi_VY1_KZ0
Het album staat integraal op bandcamp:
https://daevidallen.bandcamp.com/album/nexiste-pas
Het was al laat, de luisteravond zat er op...of toch nog niet helemaal? Peter schoof nog een Indiër in de player.
Imrat Khan is een virtuoos op sitar en surbahar, de man komt uit een geslacht van sitar spelers dat meer dan 150 jaar terug gaat in de tijd.
We luisterden naar Raga Marwa uit 1992.
https://www.youtube.com/watch?v=Co4EwmtQwyw
https://www.discogs.com/Imrat-Khan-Raga-Marwa/release/7575833
De man overleed niet zo lang geleden en deze afsluiter was een mooi eerbetoon.
https://en.wikipedia.org/wiki/Imrat_Khan
Antelias Musical Terveisiä
Bakerman
